مطالعه تطبیقی مولفههای امنیت در مسکن دزفول با روش کری واک
نویسندگان
1 دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، ایران (نویسنده مسئول).
2 استادیار، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور، دزفول، ایران.
3 کارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، ایران.
doi
10.22034/aaud.2023.249943.2319چکیده
بحران زیست معاصر که ریشه در انقطاع از دوران تاریخی و فرهنگ زمینه دارد؛ باعث بحران در مسکن شده است که نشانههای آن را میتوان در تغییر کیفیت زندگی ساکنین بافتهای نوساز مشاهده نمود. این سطحکیفی باعث تفاوتهایی در دوبافت مذکور میشود که از جمله نتایج آن، کاهش میزان امنیت روانی و اجتماعی ساکنین معاصر میباشد. در این تحقیق فرض صفر آنست که مطالعه بافت تاریخی و تطبیق آن با دوره معاصر، زمینهای مناسب جهت ایجاد امنیت در ساختارهای مسکونی محسوب میشود. لذا هدف، بازشناسی ارزشهای نهفته در مسکن سنتی به واسطه مولفههای موثر در آن و ارائه راهبردهایی جهت مقابله با این بحران میباشد. در این مقاله میزان امنیت افراد به صورت تطبیقی بررسی شده و مولفههای موثر بر کیفیت مسکن شناسایی میشوند. مقایسه تطبیقی خانههای دزفول با روش علمی کری واک انجام شده و به کمک مشاهدات میدانی، پیمایش در بافت و مطالعات کتابخانهای به بررسی محور امنیت پرداخته میشود. همچنین آزمون تحقیق شامل محاسبه وزن خانوارها به روش آنتروپی- شانون و سنجش اطلاعات بر اساس مدل تحلیلی ویکور در دو بافت موردنظر میباشد. در نهایت با روش استنتاج منطقی، نتیجهگیری شده و راهبردهایی جهت بهبود کیفیت معماری ارائه میگردد. تحقیقات نشان میدهد که امنیت در مسکن سنتی با 71.4 درصد بیش از امنیت در مسکن معاصر با 28.6 درصد نیاز ساکنین را تامین میکند. این در حالی است که علیرغم وجود برخی از مولفههای ایجاد امینت در مسکن معاصر، شاخصهای احقاق امنیت در این مسکن به ترتیب شامل آسایش بصری و محیطی، خوانایی فضاها، اقتصاد و درآمد خانوارها، نظارت و مراقبت، محرمیت، ابعاد فضا و ادراک فضا میباشد.