شناسایی مهمترین مولفههای استطاعتپذیری در طراحی مسکن از دیدگاه خبرگان، نمونه مطالعاتی: جزیره مینو
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه معماری، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.
2 استاد مدعو، گروه معماری، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران (نویسنده مسئول).
3 استادیار، گروه معماری و شهرسازی. واحد تهران مرکزی. دانشگاه آزاد اسلامی. تهران. ایران.
doi
10.22034/aaud.2022.301160.2538چکیده
در حال حاضر افزایش جمعیت و افزایش هزینههای ساختوساز و کمبود زمین مناسب جهت ساختوساز مسکونی و همچنین نیاز به تامین مسکن خصوصاً برای اقشار کم درآمد که در شرایط اقتصادی کنونی قادر به تامین مسکن مناسب نمی باشند موجب شده است که موضوع طراحی مسکن حداقل به صورت جدی مورد توجه تصمیمگیران حوزه مسکن قرار گیرد اما در این میان متاسفانه مسکنهای طراحیشده بهدلیل عدم توجه به خصوصیات فرهنگی و همچنین عدم تامین نیازهای فردی و اجتماعی متصرفان و عدم دخالت بهرهبرداران در مراحل طراحی و ساخت به مسکنهای کوچکی مبدل شده است که از استاندارد معیشتی پایینی برخوردار است و عملا غیر قابل سکونت میباشد. این پژوهش سعی دارد با جمعآوری دادهها به روش کتابخانهای و میدانی و براساس قضاوت خبرگان مبتنی بر روش گلوله برفی و با استفاده از ابزار پرسشنامه و تحلیل سلسلهمراتبی (AHP) به شناسایی مهمترین مولفههای استطاعتپذیری در طراحی مسکن از دیدگاه خبرگان در جزیره مینو بپردازد. تا از این طریق توجه تصمیمگیران دولتی و بومیان را به ساخت مسکنی جلب نماید که در عین اقتصادی بودن، دارای کفایت و کارایی لازم و واجد شرایط سکونتی و کیفیت فضایی مطلوب میباشد. براساس نتایج این پژوهش از دیدگاه خبرگان از میان مولفههای استطاعتپذیری تخصیص عرصههای عمومی مشترک، کاهش ابعاد فضاها و استفاده از پتانسیل مشارکت جامعه محلی از بیشترین اهمیت و مولفههای طراحی مدولار، پیشساختگی و استفاده از احجام ساده از اهمیت کمتری در طراحی مسکن در جزیره مینو برخوردار است.
