واکاوی قابلیتهای حضورپذیری در فضاهای باز طبیعی موثر بر معیارهای گفتگومداری در پردیسهای آموزشی-پژوهشی، مورد مطالعاتی: شهرستان لاهیجان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد گروه معماری، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.
2 ستادیار گروه معماری، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران (نویسنده مسئول).
doi
10.22034/aaud.2023.299967.2534چکیده
پردیس دانشگاهی علاوه بر کارکرد اصلی خود به عنوان یک نهاد آموزشی- تحقیقاتی، تعاملات اجتماعی بین افراد را به دلیل نقش مهم آن در تقویت روابط مشارکتی که در نتیجه امکان گفتگوی آزاد شکل میگیرد، ترویج مینماید. در این میان براساس مطالعات پیشین به نظر میرسد بهرهگیری از قابلیتهای طبیعت میتواند در کیفیت حضور افراد در یک بستر اجتماعی نقش داشته و این نقش را میتوان در بررسی اثرات متقابل طبیعت و محیط مصنوع جستجو نمود. از این رو پژوهش حاضر در پی آن است که ضمن تعریف مفهوم گفتگومداری در فرآیند رفتارهای تعاملی، به شاخصها و راهبردهایی متاثر از حضور و تعامل با طبیعت دست یابد که ضامن برقراری فرآیند گفتگو با هدف تقویت سطح مشارکتپذیری کاربران در این مجموعهها باشد. رویکرد پژوهش حاضر از نوع ترکیبی کیفی- کمی و روش پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی میباشد. در تحقیق حاضر تبیین ابعاد موثر بر اساس استدلال منطقی دادههای حاصل از مرحله مطالعات کتابخانهای انجام گرفت و جهت تایید روابط و آزمون فرضیات، دادههای مرحله میدانی مستخرج از پرسشنامه محققساخته کاربران متخصص معمار در شهرستان لاهیجان میباشد. جهت تجزیه و تحلیل نظر متخصصان نیز از نرمافزار PLS بهره گرفته شده است. براساس یافتههای پژوهش معناداری رابطه قابلیتهای حضورپذیری در طبیعت در سه معیار بهبود سلامتی روانی، فیزیکی و اجتماعی با افزایش سطح گفتگومداری مورد تایید قرار گرفت. بهطور کلی این مطالعه نشان میدهد که کیفیت، نحوه توزیع و مکانیابی محدودههای مرتبط با بستر طبیعی، از جنبههای مهمی است که به دلیل نقش حیاتی بر معیارهای گفتگومداری در راستای مشارکتپذیری در فرآیند یادگیری بین دانشجویان در طراحی پردیسهای دانشگاهی باید مورد توجه قرار گیرد.
