عوامل موثر بر ترجیحات کودکان مدارس ابتدایی در استفاده از دوچرخه، مورد مطالعاتی: شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
2 کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری. دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22034/aaud.2023.318964.2591چکیده
تسهیل دوچرخهسواری برای گروه سنی کودکان از اهمیت راهبردی در توسعه فرهنگ دوچرخهسواری برخوردار است. در این تحقیق سوال اصلی در خصوص چیستی عوامل موثر بر افزایش ترجیحات کودکان مدارس ابتدایی پسرانه در استفاده از دوچرخه است. توجه همزمان به مواردی چون اصلاح قوانین حمایتی، ترغیب اجتماعی، ارتقاء کیفیت زیرساختهای دوچرخهسواری در قالب یک برنامه جامع، الزامی است. هدف اصلی این تحقیق بررسی چگونگی توسعه دوچرخهسواری در شرایط بومی کشور با تاکید بر مدارس ابتدایی است. در این تحقیق با آسیبشناسی عوامل و شناسایی موانع و ارائه پیشنهاداتی در زمینه اصلاح شرایط فرهنگی و اجتماعی، کیفیت معابر، ایجاد پارکینگ مخصوص دوچرخه و برخی موارد دیگر، تلاش میشود تا راهکارهای واقعبینانه برای بهبود نگرش بزرگسالان برای تشویق فرزندان خود در استفاده از دوچرخه برای تردد به مدرسه و همچنین دسترسیهای درونمحلهای ارائه شود. از طریق مطالعات اسنادی و مصاحبههای بدون چارچوب، 14 متغیر در ترجیحات دوچرخهسواری کودکان شناسایی شد. سپس از طریق پرسشنامه ساختارمند، با مشارکت 256 مخاطب از هفت مدرسه، متغیرها، سنجش آماریشده و از روش تحلیل عامل اکتشافی، موضوعات براساس چهار عامل؛ فردی، محیطی، اجتماعی و عملکردی تحلیل شدند. عوامل عملکردی نهتنها بیشترین تاثیر را بر توسعه دوچرخهسواری داشتند، بلکه بر ارتقاء سایر شاخصها نیز موثر بودند. در انتهای مقاله از طریق تحلیلهای تبیینی- اکتشافی، مدل ارتقاء ترجیحات دوچرخهسواری کودکان طراحی و تبیین شد.
