بهینهسازی عملکرد پوشش نهایی از منظر تبادل حرارتی برای سرپناه موقت پس از سانحه در اقلیم سرد، مورد مطالعاتی: شهر کرمانشاه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
2 دانشیار، پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
3 دانشیار گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
doi
10.22034/aaud.2022.290383.2489چکیده
سالانه میلیونها نفر با وقوع حوادث طبیعی بیخانمان میشوند. در پی رخ دادن هرگونه سانحهای که منجر به تخریب فضای زیستن افراد شده، لازم است در اسرع وقت نسبت به تأمین سرپناهی مناسب اقدام شود. راهکارهای تأمین سرپناه در روزهای نخست نشان میدهد که عملکرد دمایی درون سرپناه نامناسب ارزیابی شده است. در نتیجه افراد یا تغییراتی در سرپناه به وجود میآورند و یا این فضاها را ترک میکنند. در این پژوهش تلاش میشود تا از طریق پیشنهاد پوشش مناسب برای سرپناه، شرایط نسبی مناسب دمایی برای سانحهدیدگان فراهم شود. پژوهش پیش رو از نوع کاربردی بوده و ماهیت آن در بخش مطالعات تئوری کیفی است و در آن سعی شده است با استفاده از نرمافزار دیزاین بیلدر و شبیهسازی و آزمون شرایط دمای داخلی به هدف اصلی پیشنهاد سرپناه اقلیمی بهینه برای اقلیم سرد دست یافت. نتایج حاصل نشان میدهد که پوشش فایبرگلاس و مقوا بر روی فرم گنبدی، شرایط دمایی مناسبتری را فراهم میآورند. همچنین جهت استفاده از مصالح بومی و حفظ شرایط دمایی درون سرپناه، بهکار گرفتن مصالح غیرمحلی اجتنابناپذیر است.