تدوین راهبردهای بازآفرینی بافت تاریخی شهر سنندج از طریق کاربست رویکرد طب سوزنی شهری
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
2 کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.
doi
10.22034/aaud.2023.270749.2412چکیده
این روزها رشد بالای شهرنشینی، جامعه انسانی و بافتهای شهری را با مشکلاتی روبهرو نموده است و این درحالی است که برنامهریزان شهری نیز، فاقد راهحلهای مناسب برای حل مشکلات نوظهور شهرها میباشند. رویکرد طب سوزنی شهری به معنای مداخلات کوچکمقیاس و کمهزینه در نقاط حساس و تاثیرگذار است، که از آن میتوان به عنوان راهحلی مناسب در بهبود وضعیت بافتهای تاریخی استفاده نمود. هدف از این پژوهش، کاربست رویکرد طب سوزنی شهری و استفاده از پتانسیلهای منحصر به فرد موجود در بافت تاریخی شهر سنندج، به منظور تدوین راهبردهایی در جهت بازآفرینی و افزایش حس سرزندگی در آن میباشد. در این پژوهش از روش تحقیق کیفی به منظور کاربست رویکرد طب سوزنی شهری استفاده شده است. به منظور کاربست رویکرد طب سوزنی شهری در محدودهی پژوهشی، اصول مورد نظر در سه دسته تحلیل و تدقیق (شناخت محدوده)، تعیین نقاط مداخلاتی و اقدامات هدفمند، تقسیم و مورد بررسی قرار گرفته که مراحل انجام آن شامل: جمعآوری اطلاعات کتابخانهای، تولید نقشهی پهنههای مداخلاتی، بررسی مشکلات موجود در محدودهی پژوهشی با استفاده از پرسشنامه اسکلتی- عضلانی نوردیک، تحلیل مشکلات با استفاده از روش OWAS و در پایان تولید نقشه نقاط مداخلاتی میباشد. جامعه آماری این پژوهش شامل ساکنین محلات بافت تاریخی شهر سنندج است، که اطلاعات حاصل از آن به طور مستقیم بر روی نتایج پژوهش تاثیرگذار است. نتایج این پژوهش نشاندهندهی آن است که رویکرد طب سوزنیشهری با استفاده از عواملی همچون مداخلات کوچکمقیاس، استفاده از پتانسیلهای موجود محلات، مشارکت ساکنین، عوامل فرهنگی و غیره، میتواند تغییرات قابل توجهی را همچون بهبود کیفیت زندگی، حضور ساکنین و گردشگران در سطح محلات، توسعه اقتصاد محلی، افزایش خلاقیت و کاهش نابرابریهای اجتماعی را فراهم آورد.