اثر سلامت معنوی بر فرسودگی تحصیلی با نقش میانجی امید به زندگی

نویسندگان

1 استادیار، دانشگاه یزد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه یزد، یزد، ایران. (نویسنده مسؤول)

2 کارشناسی ارشد دانشگاه یزد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22037/bioeth.v8i28.20147
چکیده

زمینه و هدف: سلامت معنوی ابعاد مختلف زندگی را با یکدیگر هماهنگ کرده و کارکرد روانی و سازگاری را تقویت می‌کند. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر سلامت معنوی بر فرسودگی تحصیلی با نقش میانجی امید به زندگی انجام شده است.مواد و روش‌ها: پژوهش توصیفی ـ همبستگی حاضر روی دانشجویان دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری دانشگاه یزد انجام گرفت. حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی و مورگان 313 نفر برآورد گردید. نمونه‌گیری به روش دسترس انجام شد. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های فرسودگی تحصیلی Maslach، سلامت معنوی Ellison & Paloutzian و امید به زندگی اشنایدر استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS 23 و جهت ارزیابی فرضیه‌ها و نیز تأیید مدل مفهومی پیشنهادی از نرم‌افزار لیزرل استفاده گردید.یافته‌ها: سلامت معنوی تأثیر معنی‌داری بر امید به زندگی داشت (P<0/05). همچنین امید به زندگی تأثیر معنی‌داری بر فرسودگی تحصیلی داشت (P<0/05). تأثیر مستقیم سلامت معنوی بر فرسودگی شغلی مشاهده نشد، اما تأثیر سلامت معنوی بر فرسودگی شغلی با میانجی‌گری امید به زندگی معنی‌دار بود (P<0/05).نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که با افزایش سلامت معنوی دانشجویان، امید به زندگی بیشتر و در پی آن فرسودگی تحصیلی کاهش می‌یابد. توصیه می‌گردد برای افزایش امید به زندگی و کاهش فرسودگی تحصیلی دانشجویان، دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی در جهت ارتقای سطح سلامت معنوی دانشجویان برنامه‌ریزی نموده و نیز با بهبود محیط دانشگاه، زمینه‌ها و عوامل مؤثر در ایجاد فرسودگی تحصیلی را به حداقل برسانند.