تبیین معیارهای ارزیابی در طرحهای معماری ارگانهای دولتی با تکنیک AHP
نویسندگان
1 استادیار گروه معماری، واحد ملایر، دانشگاه آزاد ملایر، ایران.
2 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.
3 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران (نویسنده مسئول).
doi
10.22034/aaud.2021.251096.2333چکیده
داوری و ارزیابی طرحهای معماری یکی از چالشهای اصلی این رشته میباشد. این چالش در تمام مراحل و سطوح معماری چه در جوامع دانشگاهی و چه در جوامع حرفهای وجود دارد. به دلیل عدم وجود معیارهای مشخص و مدون، جهت داوری و ارزیابی طرح ها، اعتراض به نتایج داوری و در نهایت سردرگمی طراحان و شرکتکنندگان مشهود است. با توجه به تفاوت ذاتی رشته معماری با سایر رشتهها و علوم، سازوکار مدون و علمی جهت داوری و ارزیابی در طرحهای معماری وجود ندارد. داوری طرحهای معماری عموماً بر مبنای سلائق شخصی، دانش ضمنی ارزیابان و تجربههای قبلی آنها و همچنین انتظارات و سفارشات کارفرما از طرح انجام میگیرد. این پژوهش به وسیله روش تحلیل سلسلهمراتبی، به داوری طرحهای معماری ارائهشده به نهادهای دولتی میپردازد. این روش، با تبدیل مسائل پیچیده به سلسلهمراتبی از عوامل متشکل از آن به یک راه حل مناسب که بیشترین تناسب را با اهداف و معیارهای مورد نظر داشته باشد، دست پیدا میکند. بر این اساس در مرحله اول از طریق مطالعات کتابخانهای و تهیه پرسشنامه معیارهایی که در طرحهای معماری در نهادهای دولتی توسط خبرگان و کارشناسان دفاتر فنی ارائهشده استخراج گردید. سپس از طریق روش تحلیل سلسلهمراتبی به مقایسه دو به دویی معیارها پرداخته و در نهایت وزن نسبی هر معیار محاسبه گردید و سپس امتیاز نهایی هر معیار جهت ارزیابی و داوری طرحها مشخص شد. نتایجِ به دست آمده نشان میدهد که تکنیک AHP (تحلیل سلسلهمراتبی)، با توجه به منعطف بودن، سادگی و بهکارگیری همزمان معیارهای کمّی و کیفی، میتواند در ارزیابی و داوری طرحهای معماری در نهادهای دولتی کاربرد مطلوبی داشته باشد.
