جستجوی پرکاربردترین مولفههای منطقهگرایی در آثار زنان معمار منطقهگرا، دوره پهلوی
نویسندگان
1 دکتری معماری، گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
2 استادیارگروه معماری، گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران (نویسنده مسئول).
3 دانشیارگروه معماری، گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
doi
10.22034/aaud.2021.232289.2215چکیده
در دوره پهلوی، مدرنیته به ایران وارد میشود و رواج سبک بینالملل باعث بیتوجهی به هویت معماری ایرانی میشود. ولی با این وجود، برخی از معماران، همسو با جریان معماری مدرن سعی در حفظ اصالت معماری ایرانی در آثار آنها داشتند و معماری منطبق با اصول منطقهگرایی را شکل دادند. هدف از انجام این پژوهش این است که بررسی شود، معماران زن در دوره پهلوی برای حفظ هویت معماری ایرانی، چه مولفههایی از منطقهگرایی را بیشتر به کار گرفتند و در واقع پرسش اصلی این است که "پرکاربردترین مولفه منطقهگرایی برای پیوند معماری مدرن و معماری ایرانی در آثار زنان معمار دوره پهلوی کدام بوده است؟". تمرکز این تحقیق بر روی آثار معماران زن منتشرشده در مجله هنر و معماری در سال 1354 میباشد و جامعه آماری را آثار زنان معماری تشکیل میدهد که دارای هویت معماری ایرانیاند و از آن جایی که معماران زن در دوره پهلوی در تاریخ معماری چندان شناختهشده نمیباشند، بررسی و تحلیل آثارشان، منجر به دستیابی به نتایج ارزشمند و بدیعی در معماری معاصر ایران میشود و از این منظر پژوهشهایی از این جنس ضرورت مییابد. این تحقیق از نوع کیفی است و روش تحقیق از نوع تاریخی- تفسیری و توصیفی- تحلیلی است. روش گردآوری دادهها به صورت اسنادی و روش تجزیه و تحلیل آنها کدگذاری و تحلیل نمونه موردی است. نتایج نشان دادهشده بیانگر این است که به ترتیب استفاده از هندسه و تناسبات معماری ایرانی، سازگاری با اقلیم منطقه، بهرهگیری از عناصر ملی از مولفههای پرکاربرد منطقهگرایی برای پیوند معماری مدرن و ایرانی در آثار زنان معمار دوره پهلوی است.
