تحلیل تأثیر هنر عمومی بر زندگی روزمره و کنش مصرفِ خلاقانهی فضا، مورد مطالعاتی: محدودهی تئاتر شهر تهران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد طراحی شهری، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
2 دانشیار گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
doi
10.22034/aaud.2022.235850.2234چکیده
جایگاه کنش مصرف فضا و کنش مقاومتی با تغییر نظریهی زندگی روزمره، از دوران کلاسیک به مدرن، قابل بررسی است. کنش مصرفی فاعلانه و خلاقانه فضا به منظور کسب هویت از طریق گوناگون محقق میشود. در این میان هنر به عنوان نیرویی موثر و مولد، میتواند در بستر زندگی روزمره به مثابهی کنش مصرف خلاقانه و امر مقاومتی در نظر گرفته شود. با این توضیح، مسئلهی پژوهش حاضر آن است که چگونه بهرهگیری از هنر عمومی در فضای تئاتر شهر، مقاومت و مصرف خلاقانه در فضای زندگی روزمره، مجال بروز مییابد. این مقاله با توجه به هدف، در دستهی پژوهشهای تحلیلی بوده و پس از استنتاج از مبانی نظری مطرح در این حوزه (با رویکردی کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی)، در نمونهی مطالعاتی (محدودهی تئاتر شهر) از روش تحلیل کمی و اکتشافی بهره برده و به آزمون فرضیات پرداخته است. به منظور جمعآوری دادهها در نمونهی مطالعاتی از ابزار پرسشنامه استفاده شده و حجم نمونه 380 بوده است. تحلیل دادههای پرسشنامه شامل آزمون همبستگی و تحلیل عاملی بوده و از نرمافزار آماری اس.پی.اس.اس. استفاده شده است. نتایج تائید میکند که هنر عمومی میتواند کنش مصرف خلاقانه در فضا را ارتقاء دهد و در این میان هنرهای پویا و تعاملی، بیشترین تاثیر را دارند. عامل تعامل و یادگیری که به واسطهی هنر تعاملی شکل میگیرد، پیامد استفاده ار هنر عمومی در فضا به عنوان گونهای از مصرف خلاقانه فضا است؛ هر چند الزامات دیگری چون بستر گفتمانی و مشارکت نیز ضرورت دارند.