سنجش تغییرات لحظهای کیفیت فضاهای شهری بر پایه تحلیل کلاندادهها، مورد مطالعه: خیابان پکینگتون در استرالیا
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
doi
10.22034/aaud.2021.262433.2379چکیده
گسترش فناوریهای دیجیتال و شبکههای اجتماعی وسیع از یک طرف باعث تغییر در درک تجربه فضایی و از طرف دیگر باعث ایجاد جریانی از اطلاعات گسترده از نظرات شهروندان پیرامون تجربه ایشان از فضاهای شهری شده است. لذا حرکت به سمت تحلیلهای نوین بر پایه دادههای کلان1 میتواند سبب ایجاد تغییر پارادایمی در روشهای سنجش کیفیت فضاهای شهری شود. در تجزیه و تحلیل دادههای کلان، فرایند جستجو جهت آشکارکردن الگوهای پنهان و همبستگیهای ناشناخته میتواند برای تصمیمگیریهای بعدی مورد استفاده قرارگیرد. همچنین امروزه به واسطهی تغییرات لحظهای در معیارهای مختلف فضاهای شهری از آنها به عنوان موجودیتی پویا یاد میشود و به همین دلیل سنجش و ارزیابی آنها نیز باید در قالب روشهایی ارائه گردد که قادر به پاسخگویی به این تغییرات لحظهای باشند. هدف از این پژوهش ارائهی روشی منعطف و پویا جهت سنجش کیفیت خیابان پکینگتون دراسترالیا به عنوان یک نمونه از فضاهای شهری بر پایه تحلیلهای دادههای کلان است. این سنجش به واسطهی تغییرات فضای شهری در بازه کوتاهمدت صورت گرفته است. روش اصلی مورد استفاده در این پژوهش، بهرهگیری از مدل الگوریتم کالمن جهت دستیابی به نمودار میانگین متحرک کیفیت فضاها بر پایه متغیر زمان و رتبه شاخصها بر اساس دادههای برآمده از مشارکت شهروندان در برنامه پلیس اسکور2 است. پس از تحلیل کلاندادهها برای شاخصهای پنجگانه کیفیت فضای شهری مشخص گردید که در خیابان پکینگتون، میانگین رتبه دو شاخص منظر و عملکرد، و منحصر به فرد بودن در بازه کوتاهمدت، ثابت است و از دیدگاه کاربران، میانگین سه شاخص امنیت، کارهایی که میشود انجام داد، و مراقبت از فضا در بازه کوتاه مدت یک شبانهروز متغیر است.