ارزیابی عملکرد مدیریت شهری در چهارچوب حکمرانی خوب و ارتباط آن با کیفیت زندگی شهری و سرمایه اجتماعی
نویسندگان
1 استادیارگروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. (نویسنده مسئول).
doi
10.22034/aaud.2022.202213.1994چکیده
امروزه با توجه به مشکلات و چالشهای نظام شهری و اهمیت دستیابی به توسعه پایدار شهری، تغییر و تحولاتی در پارادایمهای مدیریت شهری و ارائه خدمات شهری به وجود آمده است. این تغییر پارادایم، منجر به غالب شدن رویکرد حکمرانی خوب شهری شده است که به عنوان مناسبترین و اثربخشترین شیوه اداره شهرهای امروزی مطرح شده است. این رویکرد در اداره امور شهرها بر مبنای توسعه پایدار مردمسالار و برابرخواهانه، برای تاثیرگذاری تمامی کنشگران در مدیریت شهری و همچنین پاسخگویی به تمامی نیازهای شهروندان است. در واقع امروزه شهرها برای مدیریت و اداره خود به رویکرد جدیدی از مدیریت دست یافتهاند که حکمرانی خوب شهری نام دارد. با توجه به این که دو دستگاه مهم نهاد مدیریت شهری در ایران شوراهای شهری و شهرداریها محسوب میشوند. این تحقیق به ارزیابی عملکرد مدیریت شهری اهواز در چهارچوب حکمرانی خوب و ارتباط آن با سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی شهری پرداخته است. جامعه آماری تحقیق شهروندان بالای 18 سال شهر اهواز در سال 1398 است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 400 نفر برآورد شده است. روش نمونهگیری، خوشهای چندمرحلهای است. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که شاخصهای حکمرانی خوب شهری (حق اظهارنظر و پاسخگویی، شفافیت، قانونمداری، کارایی و اثربخشی و مشارکت افراد) در سطح مطلوبی قرار ندارند و مدیریت شهری (شورای شهر و شهرداری) اهواز نتوانسته حکمرانی خوب شهری را محقق سازد. همچنین یافتههای تحقیق نشان داد که رابطه معنادار مستقیمی بین سرمایه اجتماعی (اعتماد اجتماعی و مشارکت اجتماعی) و کیفیت زندگی شهری با حکمرانی خوب شهری وجود دارد. علاوه بر این، متغیرهای سرمایه اجتماعی 0.42 و کیفیت زندگی شهری 0.45 بر حکمرانی خوب شهری تاثیر دارند.