استفاده از شیوهی نوین اخذ عوارض پسماندهای ساختمانی در راستای مدیریت و کاهش پسماندهای ساختمانی
نویسندگان
1 استادیار گروههای عمران و مدیریت ساخت، دانشکدهی فنی و مهندسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 مربی گروه عمران، دانشکدهی فنی و مهندسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
3 استادیار گروههای عمران و مدیریت ساخت، دانشکدهی فنی و مهندسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استادیار گروه عمران و مدیریت ساخت، دانشکدهی فنی و مهندسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/aaud.2021.244923.2303چکیده
روزانه حدود 50 هزار تن پسماندهای ساختمانی و عمرانی در شهر تهران تولید میشود که این مقدار حدود 7 برابر پسماندهای خانگی میباشد. با توجه به این که حجم پسماندهای عمرانی در برابر پسماندهای ساخت و ساز و تخریب بسیار ناچیز بوده و آوار و نخالههای ساختمانی ناشی از صنعت ساختمان و صدور پروانههای تخریب و نوسازی، حجم اصلی این گونه پسماند را تشکیل میدهد، لذا در صورت مدیریت تخریب ساختمانهای قدیمی و استفاده مجدد و مناسب از مصالح ناشی از تخریب، علاوه بر حفظ منابع طبیعی و محیط زیست، سبب درآمدزایی و اشتغالزایی میگردد. در این پژوهش، ابتدا بهترین روش مدیریتی "تخریب ساختمانها" در شهر تهران بر اساس تکنیک تحلیل سلسله مراتبی (AHP) با دیدگاه توسعه پایدار شهری بررسی شد. سپس شیوه یارانه و مجازات برای پرداخت عوارض پسماند ساختمانی ناشی از انواع روشهای تخریب ساختمانها پیشنهاد گردید که در اثر اجرای این طرح، سازندگان به دلیل معافیتها و عوارض پسماند کمتر، به روشهای تخریب با نخالههای ساختمانیِ کمتر راغب گشته و از روشهای تخریب با نخالههای ساختمانی بیشتر، به دلیل جرایم و عوارض پسماند بیشتر پرهیز خواهند کرد. نتایج حاصله از این مطالعه نشان داد که ارزش وزنی معیار اقتصادی (0.528)، معیار زیست محیطی (0.333) و معیار اجتماعی- فرهنگی (0.140) بود. بالا بودن ارزش وزنی معیار اقتصادی، نشانگر اهمیت آن در بین سازندگان بوده و از این گزینه جهت مدیریت و کاهش پسماندهای ساخت و ساز و تخریب استفاده گردید و با استفاده از تجارب و نتایج علمی و عملی به دست آمده در سایر کشورها، شیوه یارانه و مجازات انتخاب و پیشنهاد شد.