شناسایی و ارزیابی شاخصه‌های سنت و مدرنیسم در بناهای دانشگاهی نمونه موردی : دانشگاه‌های شهر تهران

نویسندگان

1 گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران ، ایران

2 گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

3 گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

doi
10.22034/aaud.2020.223016.2153
چکیده

عوامل متعددی در دوران معاصر باعث ایجاد تحولات و دگرگونی‌های اساسی در معماری ایران شد که می‌توان به‌طورکلی به زمینه‌های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و... اشاره نمود. در نتیجه تحولات معماری، دگرگونی‌ها و تغییرات ظاهری و بعضاً ساختاری در شکل‌گیری بناهای عمومی ازجمله دانشگاه‌ها صورت می‌پذیرد که بازتاب شرایط فرهنگی دوران خود می‌باشند. شناسایی و ارزیابی شاخصه‌های سنت و مدرنیسم در معماری دانشگاه‌های تهران، از آن‌ جهت که در راستای وضوح بیشتر بخشی از تاریخ معماری معاصر ایران خواهد شد، از اهمیت برخوردار است. این پژوهش باهدف شناسایی و ارزیابی شاخصه‌های سنت و مدرنیسم در معماری دانشکده‌های شهر تهران سعی دارد به این سؤال پاسخ دهد که هریک از این شاخصه‌ها به چه میزان در نمود سنت یا مدرنیسم تأثیرگذار بوده‌اند و از روش تحقیق ترکیبی لانه به لانه برای نیل به این هدف استفاده می‌شود که از دو شیوه مصاحبه و پرسشنامه هم‌زمان بهره می‌برد؛ ابتدا شاخصه‌های سنت و مدرنیسم از مفاهیم، استخراج و سپس جدول کدینگ تدوین می‌گردد، سپس مصاحبه‌هایی تنظیم می‌شود که بر اساس این مصاحبه‌ها متغیرهای مورداستفاده سنت و مدرنیسم در بناها مطرح و سپس برای راستی آزمایی از پرسشنامه بهره گرفته می‌شود. یافته‌های کیفی و کمی به ترتیب با نرم‌افزارهای Atlas ti و SPSS استخراج می‌گردند. نتایج حاکی از آن است که از بین شاخصه‌های سنت و مدرنیسم، تعداد 22 مورد در این بناها مورداستفاده قرارگرفته و شاخصه‌های سنت، تعداد کمتری را نسبت به شاخصه‌های مدرنیسم به خود اختصاص می‌دهد و نیز مشخص گردید از میان شاخصه‌های سنت، بیشترین میزان آن، بهره‌وری از آجر در نما، تقارن تک‌محوری و کمترین آن سلسله‌مراتب و توالی فضایی و استفاده محدود از رویکرد شکلی-کالبدی است؛ از میان شاخصه‌های مدرنیسم، فاقد تزئینات بودن و همچنین سادگی و خلوص احجام، دارای بیشترین سهم و میزان و کمترین آن، مربوط به مقید نبودن به هندسه و تبعیت فرم از عملکرد می‌باشد.

کلیدواژه‌ها