بررسی آگاهی دندانپزشکان عمومی استان قم از انواع داروهای ضدانعقاد و ضدپلاکتی
نویسندگان
1 پژوهشگر مرکز تحقیقات سلامت معنوی دانشگاه علوم پزشکی قم، قم ،ایران
2 دانشیار بخش جراحی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
3 دندانپزشک، کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
4 گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.
5 استادیار گروه قلب و عروق، گروه اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم. قم، ایران
doi
10.30468/jsums.2024.7693.3002چکیده
زمینه و هدف: تمایل ذاتی خون به لختهشدن، نقش محوری در ایجاد لخته دارد. عوامل ضدلخته باید بهعنوان ابزار ضروری در مدیریت و درمان بیماران با مشکلات انعقادی درنظر گرفته شوند. هدف از مطالعه حاضر بررسی سطح آگاهی دندانپزشکان در زمینههای انواع داروهای ضدانعقاد و تدابیر لازم برای درمان خونریزی در اقدامات دندانپزشکی میباشد. مواد و روشها: مقاله حاضر یک مطالعه تحلیلی- مقطعی است که در دانشکده دندانپزشکی بر روی دندانپزشکان عمومی دانشگاه علوم پزشکی قم در سال 1401 انجام شد. بهمنظور تحلیل دادههای جمعآوریشده، از آزمونهای آماری کای دو و تست فیشر استفاده شد. دادهها با نرمافزار SPSS ورژن 26 تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها: در میان 121 دندانپزشک عمومی با میانگین سنی 56/30 ± 89/6 سال و میزان سابقه کار پس از فراغت از تحصیل 46/4 ± 80/5 سال 69 نفر مذکر و 52 نفر مؤنث بودند. درصد قابلتوجهی از پاسخ به هر سؤال پرسشنامه مربوط به شناختنداشتن آنها از داروهای ضدانعقاد و ضدپلاکت بود. بین جنسیت، سن و میزان سابقه کار دندانپزشکان با بیشتر سؤالات پرسشنامه، رابطه معنادار وجود نداشت ( 0.81p>). نتیجهگیری: با توجه به شناختنداشتن درصدی از دندانپزشکان عمومی نسبت به داروهای شناختهشده، با برگزاری سالانه آموزش مداوم و آگاهیدادن به دندانپزشکان سطح شهر و آموزش مدون به دانشجویان میتوان بسیاری از خطاهای پزشکی را کاهش داد.