بررسی تأثیر جهت گیری ساختمان بر مصرف انرژی سالیانه در مدارس نواحی گرم و خشک ایران، با استفاده از مدلسازی اقلیمی، مورد مطالعاتی: بررسی مدرسه تیپ دو کلاسه
نویسندگان
1 گروه معماری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
2 دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران
3 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
doi
10.22034/aaud.2020.189693.1906چکیده
ساختمانهای مدارس که بخش عمدهای از ساختمانهای عمومی را تشکیل میدهند؛ یکی از مهمترین مصرفکنندههای انرژی در ایران هستند. با توجه به شرایط فعلی ساخت و ساز به نظر میرسد با اصلاح روشهای طراحی و ساخت بنا پتانسیل زیادی برای بهرهوری انرژی وجود داشته باشد .اصلاح عوامل هندسی ساختمان، از جمله جهتگیری، یکی از این روشهاست که بررسی دقیق آن با توجه به تعداد زیاد مدارس دارای اهمیت خاصی است. در این مقاله یک مدرسه دو کلاسه با نقشهای ساده که به صورت تیپ در مناطق گرم و خشک ایران ساخته میشود، در نظر گرفته شده و به کمک شبیهسازی رایانهای تلاش شده است جهتگیری بهینه آن با دقت بالا برای شش شهر اصفهان، شیراز، زاهدان، قم، کرمان و یزد- که شهرهای دارای جمعیت بیشتر از 500 هزار نفر در منطقه گرم و خشک ایران هستند - محاسبه شود. جهت انجام این کار، برای هر شهر 72 مدل در جهتهای مختلف با واریانس 5 درجه شبیهسازی شده و محدودهای 10 درجهای که حداقل مصرف انرژی سالیانه را داشته بهدست آمده است. سپس شبیهسازی با واریانس 1 درجه در این محدوده مجدداً انجام شده و نتایج برای شش شهر مختلف با یکدیگر مقایسه شده است. درنتیجه مشاهده میشود که در شهر قم بیشترین و در شهر یزد کمترین میزان تأثیر جهتگیری این تیپ ساختمان بر مصرف انرژی وجود دارد. همچنین با وجود کم بودن درصد ذخیره انرژی سالیانه، با توجه به تعداد زیاد ساختمانهای تیپ و عمر مفید 50 ساله آنها در هر شش شهر، دقت در انتخاب جهتگیری در درازمدت ضرورت دارد. زیرا مقدار اندکی ذخیره سوخت درمصرف سالیانه یک بنا، به عدد قابل توجهی در سطح کشور درکل مدت بهرهبرداری تبدیل خواهد شد
