بررسی رابطه بین انرژی مصرف شده در فعالیت ها و مؤلفه محصوریت فضایی در راستای ارتقای کیفیت فرآیند طراحی معماری
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد معماری، دانشکده فنی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
2 استادیارگروه معماری، واحد اسلام آباد غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلام آباد غرب، ایران
doi
10.22034/aaud.2020.191357.1918چکیده
طراحی بهینه فعالیت متناسب با فضا، یکی از دغدغههای مهم در علم برنامهدهی معماری بهشمار میرود، به همین دلیل بسیاری از مراجع استاندارد فضایی با هدف ارتقای هماهنگی کالبد و عملکرد تدوین شدهاند. عامل درجه محصوریت، بهعنوان یکی از مؤلفههای تأثیرگذار در تعریف و درک هر فضا، با دلالت بر تناسب ابعاد و فاصله صحیح عناصر تشکیل دهنده آن، نقش مؤثری در ساماندهی و بهرهوری فضایی ایفا مینماید. با این حال درجه محصوریت و تبیین مسائل مربوط به آن در مطالعات معماری مورد کم توجهی قرار گرفته و مفاهیم این حوزه بیشتر در مباحث مربوط به شهرسازی گسترش یافته است. هدف از انجام این پژوهش ایجاد روشی کمی برای تخمین ابعاد بهینه کالبد فضایی و درجه محصوریت است. همچنین بازیابی ارتباط بین نظام توده- فضا و انرژی فعالیتها، هدف ویژه این تحقیق میباشد. این پژوهش از حیث هدف کاربردی بوده و از لحاظ ماهیت و روش از نوع تحقیق همبستگی میباشد. نوع دادهها با توجه به فرآیند تحقیق کمی بوده و از منابعی که در آن میزان مصرف انرژی فعالیتها محاسبه شده، استفاده شدهاست. همچنین برای تعیین اندازه بهینه فضاهای مورد مطالعه، از استانداردهای ابعادی موجود بهره گرفتهشدهاست. با توجه به اینکه در این پژوهش رابطه عواملی مانند: حجم فضا، مساحت و تعداد نفرات استفاده کننده از فضا، با میزان کالری مصرفی در آن فضا بررسی شده است، میزان رابطه کالری مصرفی در دقیقه و مساحت با مؤلفه حجم فضا، 98 درصد و میزان رابطه کالری مصرفی در دقیقه با مساحت، 92 درصد میباشد. علاوه بر این فرمولهای کمی بازیابی حجم و مساحت فضایی از طریق محاسبه کالری مصرف شده در فضا، از دیگر دستاوردهای این پژوهش میباشد.
