فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استفاده دوباره از ساختمان‌های موجود با استفاده حداکثری از قابلیت‌های سازه‌ای، کالبدی و مصالح بنا، رویکردی هماهنگ با اهداف توسعه پایدار است. به منظور سنجش ظرفیت و قابلیت ساختمان‌های موجود برای استفاده دوباره، مدل قابلیت استفاده مجدد انطباقی1 ابزار بسیار کارآمدی است. این مدل می‌تواند به‌عنوان یک ابزار مناسب در زمینه برنامه‌ریزی شهری و معماری و نحوه برخورد با ساختمان‌ها و بناهای موجود پیش از متروک شدن آن‌ها مطرح باشد. مدل قابلیت استفاده مجدد انطباقی با محاسبه عمر مفید ساختمان از طریق سنجش انواع از کارافتادگی‌های ساختمانی، سن فعلی ساختمان و عمر کالبدی پیش‌بینی شده برای آن، ظرفیت بنا را به منظور استفاده دوباره به‌دست می‌دهد. مدل قابلیت استفاده مجدد انطباقی، مدلی عمومی با کاربردی مشابه و یکسان در تمام ساختمان‌ها و قابل استفاده در تمام کشورها است. هدف مقاله اختصاصی‌سازی این مدل در نیروگاه‌های سوخت فسیلی است. به نظر می‌رسد که به این ترتیب امکان رسیدن به نتایج دقیق‌تری از مدل وجود دارد. روش پژوهش به فراخور مراحل مختلف، به این قرار است: مطالعات اسنادی و کتابخانه‌ای به منظور بررسی و تحلیل مدل قابلیت استفاده مجدد انطباقی و شناسایی انواع از کارافتادگی‌های ساختمانی؛ بازدید میدانی به منظور مطالعه نمونه موردی و بررسی انواع از کارافتادگی‌ها در آن؛ انجام مصاحبه با خبرگان، استفاده از پرسشنامه مقایسه زوجی و روش فرآیند تحلیل سلسله مراتبی(AHP) به منظور وزندهی و اولویت‌بندی انواع از کارافتادگی‌ها در نیروگاه‌های سوخت فسیلی. به منظور اعتبارسنجی نتایج، مدل اختصاصی شده قابلیت استفاده مجدد انطباقی در یک نمونه مطالعاتی اعمال شده و خروجی‌های بدست آمده، با نتایج حاصل از اعمال مدل به صورت اولیه و اصیل در همان نمونه مطالعاتی مقایسه می‌شود. تحلیل‌های انجام شده و نظر متخصصین به‌عنوان معیار و سنجه، مؤید این مطلب است که نتایج حاصل از مدل اختصاصی‌شده برای نیروگاه‌های سوخت فسیلی دقیق‌تر از مدل اولیه است.