تبیین ویژگی های فضایی منظر حمایت کننده درمان کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد معماری منظر، دانشکده معماری و تحصیلات تکمیلی، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی مازندران، مازندران، ایران.
2 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و تحصیلات تکمیلی، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی مازندران، مازندران، ایران.
3 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و تحصیلات تکمیلی، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی مازندران، مازندران، ایران
doi
10.22034/aaud.2020.182955.1858چکیده
شیوع چشمگیر بیماری اوتیسم، بهعنوان اختلال رشدی عمیق در کودکان، را میتوان نتیجه زندگی ماشینی عصر حاضر دانست. اختلالی که پاسخهای کاملی را از درمانهای دارویی دریافت ننموده است. لذا استفاده حمایتهای درمانی طبیعی و بهرهگیری از قوای طبیعت، بهعنوان یکی از راهکارهای مکمل شناسایی میشود. این مطالعه با هدف دستیابی به معیارهای طراحی منظر حمایتکننده درمان کودکان اوتیسمی انجام شده تا با شناسایی «معیارهای طراحی منظر پاسخده به نیازهای کودکان اوتیسمی» راهکارهای بهرهگیری از این معیارهای کیفی فضایی را ارائه نماید. اهمیت این پژوهش آنجاست که در جهت دستیابی به جزییات قابل اجرا در فضاهای حمایتکننده درمان بیماران اوتیسم گام برداشته است؛ بهگونهای که بتوان از نتایج آن بهعنوان احکام طراحی بهره برد. تحقیق حاضر با ماهیت نظری- کاربردی، رویکرد ترکیبی کمی و کیفی و راهبرد مطالعه موردی انجام شده است. ابزار گردآوری دادهها در این مطالعه شامل مطالعات کتابخانهای بر پژوهشهای مرتبط با هدف دستیابی به چارچوب نظری مستحکم، مشاهده رفتاری و مصاحبه با تکنیک دلفی با کارشناسان مشارکتکننده بوده است. جامعه هدف در مصاحبه صورت گرفته، شامل 30 نفر از روانشناسان و کارشناسان حوزه کودکان اوتیسم در شهر تهران بوده که با راهبرد هدفمند و غیرتصادفی و با اتکاء بر اصل اشباع انتخاب شدهاند. دادههای گردآوری شده از طریق نرمافزار NVivo مورد تحلیل واقع شده و برای ارتقاء اعتبار یافتهها از روش مثلثسازی1 بهره گرفته شده است. بر اساس یافتهها و نتایج مطالعه، مؤلفههای منظر حمایتکننده درمان کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم شناسایی شدند. در ادامه، این نتایج منجر به ارایه پیشنهادات خاص برای طراحی و یا هدایت فضایی شد. تدابیر و احکامی که مبتنی بر جزییات خاص، بر فرآیند بهبود کودکان استفاده کننده، تأثیر مثبت خواهد داشت.
