ساماندهی میدان گل ها محله مرزداران، با رویکرد شهر دوستدار کودک در جهت سلامت روان کودکان
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده فنی و مهندسی واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/aaud.2020.194941.1944چکیده
یکی از راههای مقابله با تنگناهای زندگی امروزی کودکان، احیاء ارزشها و مفاهیم محلهای از طریق آگاهسازی اهمیت فضاهای بازی و ایجاد فضاهای تفریحی چندمنظوره است. ازاینرو برنامهریزی پارک و فضای بازی کودکان در نزدیکی محل سکونت، با استفاده بهینه از عناصر طبیعی و ایمنسازی راهها، گامی مهم در ایجاد محله سالم محسوب میشود. با توجه به غلبه استفاده از فضاهای باز جمعی بهجای فضاهای باز خصوصی در شهرهای بزرگ ایران هرچند مکانهای دوستدار کودک ضرورتی مطلق برای رشد کودکان ما نیستند؛ ولی بهعنوان مزیت اصلی منجر به سلامتی فیزیکی و روانی آنها میشوند. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ نوع و روش توصیفی- تحلیلی میباشد. ابزار و روش گردآوری اطلاعات، اسنادی و کتابخانهای و سپس مصاحبه و پرسشنامه است. در این مقاله میدان گلها در محله مرزداران، از نظر شاخصهای مورد بررسی در آمریکا و شهر نیویورک (امنیت، وجود فضاهای تفریحی، ایمنی معابر و راهها و مبلمان) مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS براساس (آزمون تیتک نمونهای) میباشد و با استفاده از روش نمونهگیری حجم جامعه نامعین و سؤالات براساس طیف لیکرت سنجیده شدهاند که با انحراف استاندارد 0.667 با تعداد 170 نفر انجام شد. نتیجه حاصل، نشانگر آن است که فاصله اطمینان در هردو سطح بالا و پایین وضع موجود مقداری کمتر از میزان حد متوسط گویهها را نشان میدهد. فاصله اطمینان از وضعیت کلی ساماندهی میدان گلها محله مرزداران براساس شاخصهای شهر دوستدار کودک در وضعیت مطلوبی قرار ندارد. لذا در فرضیه تحقیق میتوان گفت که فرضیه تحقیق در سطح اطمینان بالای 95 درصد معناداری میباشد پس دراین صورت فرضیه تأیید میشود و نشاندهنده وضعیت نامطلوب شاخصهای ساماندهی میدان گلها محله مرزداران بر اساس شاخصهای شهر دوستدار کودک میباشد.