سنجش و ارزیابی کیفیت پیاده راه های شهری از منظر شهر خلاق، مورد مطالعاتی: پیاده راه مرکزی کلان شهر رشت
نویسندگان
1 دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 کارشناسی گروه ارشد طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22034/aaud.2020.202474.2006چکیده
در سالهای اخیر، برنامهریزان و طراحان شهری با بهرهگیری از خلاقیتها و جذابیتهای فرهنگی و اجتماعی در فضاهای شهری، بهعنوان فرصتی در جهت ایجاد محیطی توام با رفاه و تجدیدنظر در سرزندگی و فرصتی برای حضور طبقه خلاق در فضاهای شهری پرداختهاند. این مقاله، با هدف بررسی کیفیتهای مطلوب محیط شهری در نتیجه رویکرد پیادهمداری به ارزیابی و سنجش شهر خلاق در پیادهراه فرهنگی شهر رشت در ایران پرداخته است. بنابراین به لحاظ روششناختی بعد از تبیین ماهیت شهر خلاق و همچنین بررسی دیدگاه اندیشمندان در ارتباط با کیفیتهای محیطی، مدل مفهومی فضای شهری خلاق تدوین شده است. سپس از طریق پرسشنامه و تحلیل از طریق نرمافزار Spss و مدل رگرسیون، پیرسون و فریدمن شاخصها و معیارهای فضای شهری خلاق مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتیجه حاصل از تحلیلهای انجام شده بر پنج مؤلفه کالبدی، عملکردی، اجتماعی، ادراکی و زیستمحیطی در ارتباط با فضای شهری خلاق نشان میدهد که مؤلفههای اجتماعی، محیطزیست فعال و عملکردی از سطح معناداری بیشتری نسبت به مؤلفههای دیگر برخوردارند، لذا با ارائه راهکارهایی نظیر: توجه به اقتصاد خلاق، داراییهای فرهنگی، انعطافپذیری فضایی، مکانسازی شهری، توجه به نیروها و دانشهای بومی و محلی، ارتقا اقتصاد بومی و غیره، محیط شهری خلاق دست یافت. در نهایت پیشنهاداتی نیز مبتنی بر تحلیلها و شواهد تجربی در راستای ارتقاء کیفیت فضاهای شهری به منظور تحقق شهر خلاق ارائه شده است.
