سنجش میزان رضایتمندی کاربران از کیفیت عملکردی فضای آموزشی با تأکید بر ارتقاء بهرهوری مراکز آموزشی دانشگاهی، مورد مطالعاتی: دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 استادیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
4 دانشیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.22034/aaud.2020.120052چکیده
کیفیت محیط، یکی از پارامترهای مؤثر بر بهرهوری دانشگاهها است و سنجش میزان رضایتمندی دانشجویان از کیفیت فضای آموزشی، معیاری کلیدی در سنجش کیفیت محیط، میباشد. در پژوهش حاضر، با بهکارگیری روش ارزیابی پس از بهرهبرداری، بهعنوان یکی از روشهای معتبر در ارزیابی فضاهای مصنوع، به بررسی این عوامل، در میان دانشجویان مشغول به تحصیل دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، بهعنوان بزرگترین و جامعترین مرکز آموزش معماری منطقه، پرداخته شدهاست. این پژوهش، با هدف ارتقا بهرهوری فضاهای آموزشی، به شناسایی راهکارهای افزایش میزان رضایتمندی کاربران از کالبد معماری، و ارتقا کیفیت محیط آموزشی، پرداختهاست. مطالعه، در قالب یک تحقیق کاربردی، در دو فاز مطالعه کیفی و کمی، با بهرهگیری از اسناد و منابع کتابخانههای و میدانی صورت گرفتهاست. نتایج تحلیلی در نرم افزار SPSS نشان داد، کیفیت محیطی، معلول مجموعه عواملی است که جهت ارتقاء سطح آن، که به واسطه افزایش میزان رضایتمندی دانشجویان از فضای آموزشی و بهبود بهرهوری، تأمین میشود، توجه به همه این مجموعه عوامل الزامی است. نتایج حاصل، مبین آناست که نمود نمادها و ارزشهای فرهنگی و القای حسمکان، در مرحله نخست توجهات دانشجویان مشغول تحصیل در این دانشکده بودهاست و چگونگی مکانیابی سایت مجموعه و گستردگی امکان بهرهگیری از امکانات زیرساختیشهری در سطح کلانشهر بر مطلوبیت فضا از دیدگاه کاربران تأثیر مستقیم و مثبت داشتهاست.
