ارزیابی نحوه تأثیر مؤلفههای کالبدی بر ارتقاء احساس امنیت در فضاهای آموزشی از دیدگاه دانشآموزان، مورد مطالعاتی: دبیرستانهای بجنورد
نویسندگان
1 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران.
doi
10.22034/aaud.2020.113255چکیده
یکی از مهمترین اقدامات در برنامهریزی طراحی فضاهای آموزشی توجه به ایمنی فیزیکی این فضاها است. این پژوهش با هدف بررسی اهمیت امنیت فیزیکی و شناسایی متغیرهای محیطی ایجاد امنیت در فضاهای آموزشی انجام پذیرفته و در همین راستا پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل کالبدی مؤثر بر احساس امنیت دانشآموزان در فضاهای آموزشی شهر بجنورد صورت گرفته است. در این پژوهش از روشهای پیمایشی و تحقیق همبستگی استفاده شده است. این پژوهش به دنبال پاسخگویی به پرسشهای ذیل است، عوامل تأثیرگذار بر امنیت کداماند؟ مهمترین عوامل کالبدی تأثیرگذار بر مدرسه امن کدام است؟ مهمترین عوامل اجتماعی- میان فردی تأثیرگذار بر مدرسه امن کدام است؟ با توجه به سؤالات پژوهش فرضیه ذیل برای پژوهش تبیین شد، محیط در ارتقا و بهبود امنیت تأثیرگذار است. در این راستا از آزمون آماری فریدمن و همبستگی پیرسون جهت تعیین رابطه و شدت و جهت رابطه بین متغیرهای مستقل و وابسته استفاده شده و بر این اساس شش مؤلفه مورد سنجش واقع شده است. خلاصه نتایج پژوهش حاکی از آن است بین شاخصها از دیدگاه دانشآموزان و احساس امنیت رابطه معنیداری وجود دارد. با توجه به ضرایب همبستگی میتوان شاخصها را به صورت زیر اولویتبندی کرد: قلمروگرایی، نظارتپذیری، کیفیت فضا، فعالیت، کنترل دسترسی. نتایج نشان میدهد بین میانگین وضع مطلوب در هر شش شاخص بین دانشآموزان و معلمان تفاوت معنیداری وجود دارد. در شاخص کنترل دسترسی بین میانگین وضع مطلوب تفاوت بالاتری دیده میشود و در شاخص مدیریت و نگهداری و کیفیت فضا تفاوت کمی وجود دارد. میتوان نتیجه گرفت رتبه زیرشاخصها برای پاسخدهندگان یکسان نیست. اولویتبندی زیرشاخصها از نظر دانشآموزان برای وضع موجود زیرشاخصهای کنترل دسترسی، نظارتپذیری در رتبههای نخست قرار دارند
