الهیات محیط زیست (گزارشی از آرمان شهر علامه اقبال لاهوری)

نویسندگان

1 رییس انجمن بین‌المللی اخلاق زیستی اسلامی، رییس بخش علوم اسلامی فرهنگستان علوم، مدیر گروه فقه پزشکی مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و رییس انجمن علمی حقوق پزشکی ایران (نویسنده‌ی مسؤول)

doi
10.22037/bioeth.v1i1.14024
چکیده

در میان حکیمان اسلامی تصویر آرمان شهر سابقه‌ی بسیار دیرینه دارد. «ابونصر فارابی» که او را «معلم ثانی» خوانده‌اند شهری آرمانی تصویر می‌کند که به «مدینه‌ی فاضله» معروف است؛ غربی‌ها هم تحت عنوان «شهر خدا» از آن یاد کرده‌اند. «علامه اقبال لاهوری» نیز شهری را به تصویر کشیده و آن را «مرغدین» نام نهاده و سپس توصیف کرده است. نکته جالبی که در توصیف‌نامه‌ی وی دیده می‌شود، توجه او به مسأله محیط زیست طبیعی است که کاملاً برگرفته از آموزه‌های اسلامی ـ ‌قرآنی و دانش الهیاتی اوست. مقاله‌ی حاضر به برداشت وی و مقایسه آن با نگاه برخی فلاسفه‌ی مغرب زمین که از نظر تاریخی معاصر وی بوده‌اند می‌پردازد تا معلوم شود دو نگاه دینی و غیردینی به طبیعت چگونه است.