ارتقاء کیفیت جریان هوای داخل تحت تأثیر دیوارهای جداکننده داخلی در فضاهای اداری مجهز به سیستمهای تهویه مطبوع با روش CFD
نویسندگان
1 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
2 گروه معماری، واحد آبادان، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران
doi
10.22034/aaud.2020.101584.1325چکیده
جریان هوای داخل در فضای بسته معماری، علاوه بر اینکه به موقعیت و شرایط دمندهها و مکندههای سیستمهای تهویه وابسته است، تابع دیوارهای جداکننده داخلی و موقعیت قرارگیری آنها در فضا نیز میباشد. جریان هوای همگن و یکنواخت در تراز کارکنان از ملزومات آسایش حرارتی بوده که بهطور عمده بهدلیل استقرار نامناسب دیوارهای جداکننده و نیز موقعیت دمندهها و مکندهها این جریان برقرار نمیشود و بعضاً در بخشهایی، جریان هوای مطبوع وجود ندارد.روش انجام این پژوهش، یک روش ترکیبی بوده که راهبردهای تحقیق تجربی، شبیهسازی و پژوهش موردی را درگیر مینماید: این مقاله روش دینامیک سیال محاسباتی (CFD) را جهت پیشبینی سرعت و جهت حرکت جریان هوای داخل در فضای بسته اداری و نیز ارتقای همگنی جریان هوای داخل در تراز کارکنان واحد اداری بهکار میگیرد. مقایسه بین اندازهگیریهای تجربی و نیز شبیهسازیهای عددی، علاوه بر افزایش دقت محاسبات، خطاهای آزمایشگاهی را مشخص نموده و تأییدی بر روایی روش تحقیق نیز میباشد. کلیه مشاهدات و آزمونها در یک نمونه موردی تصادفی در اهواز (اقلیم گرم و نیمه مرطوب که نیاز به خنککنندگی فراوان با کمک سیستمهای تهویه مطبوع اختلاطی دارد) انجام میگیرد. شبیهسازیهای عددی این پژوهش با استفاده از نرمافزارهای Gambit و Fluent انجام گرفتهاند. نتایج نشان میدهد علاوه بر محل قرارگیری دریچههای پخشکننده جریان هوا، موقعیت دیوارهای جداکننده داخلی از نظر ارتفاع بر جریان هوای داخل تأثیرگذار است و طراحی صحیح آنها میتواند شکل جریان هوای داخل را همگن و قابل پیشبینی نماید