تدوین، غربالگری و اولویتبندی شاخصهای برنامهریزی پروژههای محرک توسعه شهری، مورد مطالعاتی: بررسی شاخصهای احصا شده درکلانشهر تهران
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
2 دکتری گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
3 لیسانس علوم سیاسی، دانشکده افسری، دانشگاه امام علی(ع)، تهران، ایران
doi
10.22034/aaud.2020.166048.1778چکیده
هر شهر دارای ویژگی منحصر به فردی است که میتوان از آن بهعنوان محرکی برای توسعه در برنامهریزی شهری کلاننگر و مشارکتی بهره جست. این ویژگی میتواند بهعنوان ابزاری کاربردی برای دولتها و مدیریت شهری در اداره منطقی و اصولی شهرها بهکار گرفته شود. در این رویکرد، ویژگی مذکور میتواند پروژهای باشد که بهعنوان محرکی برای رفع فقر، جرم و جنایت، ایجاد اشتغال و پویایی شهری و بررسی دوبارهای از زندگی محلهای و حقوق مدنی با توجه به تفاوتهای قومی و تقابلهای فرهنگی عمل نماید که نیازمند اصلاحاتی در زمینه سیاسی، مدیریت و رهبری، اقتصادی، قانونی، اجتماعی و محیطزیستی است. هدف از این تحقیق استخراج، غربالگری و اولویتبندی شاخصهای ضروری برنامهریزی پروژههای محرک توسعه شهری است. اعمال این نوع پروژهها نیازمند بررسی دقیق و عمیق در سه سطح کلان، میانی و خرد هستند. از آنجا که این پروژهها مستعد و بسترساز رشد و توسعه و جهانی شدن شهرها هستند و در بافت ناکارآمد با ظرفیت بالا ایجاد میشوند و از طرفی هرگونه توسعه ملی تا حدود زیادی منوط به توسعه مناطق شهری بهویژه کلانشهرها میباشد، لذا در این مقاله پس از احصای شاخصها و اولویتبندی آنها به کمک تکنیک دلفی فازی، وضعیت کلانشهر تهران با سه مشخصه 1- دارا و مطلوب، 2- دارا ولی ضعیف و 3- فاقد، مورد بررسی و اولویتبندی قرار گرفتند تا سرخطی باشند جهت اعمال این پروژهها در سطح خرد برای تجدیدحیات، توسعه مجدد و یا بازآفرینی بافتهای فرسوده، اراضی متروکه صنعتی، اراضی رها شده و فضاهای ناکارآمد شهری در تهران که نیازمند درانداختن طرحی نو هستند. در انتها پیشنهادات کاربردی جهت کاربست مؤلفههای برنامهریزی پروژههای محرک توسعه شهری در دو سطح کلان و میانی با محوریت تهران ارائه شده است