فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: افراد دارای نارضایتی جنستی با مشکلات اجتماعی و روان‌شناختی متعددی روبه‌رو هستند. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی روان­درمانی تحلیلی یکپارچه­نگر بر واکنش تأملی و مشکلات بین‌فردی افراد مبتلا به ملال جنسیتی بود. مواد و روش­ها: این پژوهش کاربردی با طرح نیمه­آزمایشی، از نوع تک‌آزمودنی با خط پایه بود. از میان مراجعان دارای اختلال ملال جنسیتی که به پزشکی قانونی استان تهران در سال 1401مراجعه کرده بودند، 4 نفر به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و به مدت 8 ماه تحت درمان تحلیلی یکپارچه­نگر قرار گرفتند. داده­ها در سه مرحله خط پایه، درمان و پیگیری به مدت 9 ماه با استفاده از پرسش‌نامه واکنش تأملی فوناگی (1991) و مشکلات بین­فردی بارخام (1996) جمع­آوری شدند. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل دیداری و محاسبه درصد بهبودی استفاده شد. یافته­ها: نتایج نشان داد که در مراحل درمان و پیگیری، نمره کلی واکنش تأملی، افزایش و مشکلات بین‌فردی کاهش معناداری داشته است (P<0.05). شاخص اطمینان واکنش تأملی افزایش و شاخص عدم‌اطمینان کاهش معناداری داشته است که این تغییرات در طول زمان پایا بودند. همچنین، اندازه اثر درمان در ابعاد گشودگی، پرخاشگری، حمایت دیگران و وابستگی زیاد است. از لحاظ پایابودن تغییرات می‌توان نتیجه گرفت که در تمام ابعاد تغییرات، پایا هستند. نتیجه‌گیری: می‌توان گفت که روان‌درمانی تحلیلی یکپارچه­نگر می­تواند موجب بهبود واکنش تأملی و کاهش مشکلات بین‌فردی در افراد مبتلا به ملال جنسیتی شود. از این رو متخصصان سلامت روان می‌توانند از این درمان در بهبود بهداشت روانی افراد دارای ملال جنسیتی استفاده کنند.