بررسی وضعیت فرهنگ ایمنی بیمار و ارتباط آن با صلاحیت حفظ ایمنی بیمار در پرستاران شاغل در بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی قم
نویسندگان
1 گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
2 گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قم
3 گروه پرستاری دانشگاه علوم پزشکی قم
4 گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی قم
5 گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
6 گروه پرستاری، دانشکده پرستاری ومامایی، دانشگاه علوم پزشکی قم
7 گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی قم
doi
10.30468/jsums.2024.7760.3052چکیده
زمینه و هدف: صلاحیت حفظ ایمنی بیمار متأثر از فرهنگ ایمنی بیمار است. این مطالعه با هدف تعیین وضعیت فرهنگ ایمنی بیمار و ارتباط آن با صلاحیت حفظ ایمنی بیمار در پرستاران انجام شد.مواد و روشها: در یک مطالعه مقطعی، 338 پرستار شاغل در بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی قم به شیوه نمونهگیری سهمیهای و در هر بیمارستان تصادفی، در سال 1402 بررسی شدند. ابزار مورداستفاده، پرسشنامههای فرهنگ ایمنی بیمار و صلاحیت ایمنی بیمار بود. دادهها در نرمافزار SPSS-21 و با استفاده از آزمونهای اماری همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند. سطح معناداری 05/0 درنظر گرفته شد.یافتهها: فرهنگ ایمنی بیمار، در نمونه موردمطالعه در حد متوسط مشاهده شد. نتایج آزمون رگرسیون خطی چندمتغیره نشان داد که تناوب گزارشدهی رخدادها و ارتباطات و ارائه بازخورد در مورد خطاها با صلاحیت ایمنی بیمار، بیشترین ارتباط را داشتند(P<0.05) بهطوری که به ازای هر واحد افزایش در میانگین تناوب گزارشدهی رخدادها، صلاحیت ایمنی بیمار به میزان 19/0 و به ازای هر واحد افزایش در میانگین ارتباطات و ارائه بازخورد در مورد خطاها، صلاحیت ایمنی بیمار به میزان 22/0 افزایش مییابد.نتیجهگیری: فرهنگ ایمنی بیمار در حد متوسط قرار دارد و با توجه به ارتباط بین فرهنگ ایمنی بیمار و صلاحیت حفظ ایمنی بیمار بر مداخلات ارتقادهنده فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستانها تأکید میگردد.
