تضمین استقلال قضایی در نظام حقوقی کانادا با نگاهی به حقوق ایران

نویسندگان

1 دانش ‏آموختۀ دورۀ دک تری حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی و بین‏الملل، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2020.285025.2075
چکیده

یکی از اصول مهم تحقق دادرسی منصفانه و حکومت قانون، استقلال قضایی در معنای آزادی قاضی از هرگونه اعمال نفوذ، مداخله و تأثیر ناروا در روند تصمیم ‏گیری‏ های قضایی است. تحقق استقلال قضایی مستلزم تضمین استقلال ساختاری قوۀ قضاییه و نیز تضمین استقلال فردی قاضی است. در واقع مقامات سیاسی، اصحاب دعوا و مردم همواره به لحاظ حساسیت امر قضایی و تصمیم سرنوشت‏ ساز قاضی درصدد تأثیرگذاری بر تصمیم قاضی می ‏باشند. در مقالۀ حاضر به تبیین و بررسی چارچوب نظری استقلال قضایی و نحوه تضمین آن نظام حقوقی کانادا پرداخته و سپس نگاهی به نظام حقوقی ایران داشته ‏ایم. تحقیق حاضر نشان می‏ دهد نظام حقوقی ایران استقلال ساختاری قوۀ قضاییه را به‏ نحو مؤثری تضمین کرده است، اما در تضمین استقلال فردی قاضی با چالش ‏ها و کاستی ‏های جدی در مقایسه با حقوق کانادا روبه‏روست.