تأثیر غلظتها و روشهای کاربرد یونیکونازول بر رشد و گلدهی گل مریم (Polianthes tuberosa)
نویسندگان
1
2
3 دانشگاه معارف اسلامی
doi
10.22108/ijpb.2025.146685.1422چکیده
گل مریم ( Polianthes tuberose L . ) یکی از مهمترین گیاهان زینتی معطر دارای ارزش اقتصادی بالا است و پرورش گلدانی آن مستلزم کنترل رشد رویشی و ارتفاع ساقه است. این پژوهش جهت بررسی اثر یونیکونازول بر ریخت شناسی، ویژگیهای فیزیولوژیک و گلدهی گل مریم انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی در سه غلظت یونیکونازول (۰، ۵ و ۱۰ میلیگرم در لیتر) و دو روش کاربرد (محلولپاشی برگی و غوطهوری سوخ) انجام شد. بر اساس نتایج، ارتفاع ساقه گلدهنده در شاهد بیشترین مقدار (۹۳ سانتیمتر) و در تیمار محلولپاشی ۱۰ میلیگرم در لیتر کمترین مقدار (۵۲ سانتیمتر) بود. همچنین زودترین گلدهی در محلولپاشی ۱۰ میلیگرم در لیتر پس از ۸۲ روز رخ داد. تعداد گلچهها و برگها با افزایش یونیکونازول کاهش یافت. در مقابل، یونیکونازول موجب افزایش معنیدار کلروفیل a، کارتنوئید، فنل کل، فلاونوئید و نیتروژن برگ شد؛ به طوری که در غلظت ۱۰ میلیگرم در لیتر، کلروفیل a حدود ۲۲%، کارتنوئید ۷۶%، فنل ۸۶ % و فلاونوئید ۱۴% و نیتروژن برگ ۶۸% بیشتر از شاهد بود. به طور کلی، کاربرد یونیکونازول، بهویژه با روش محلولپاشی، با کنترل رشد رویشی، کاهش ارتفاع، تسریع گلدهی و بهبود صفات فیزیولوژیک، میتواند در تولید گل مریم با کیفیت مطلوب مؤثر باشد.