فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

منطقه‌بندی به‌عنوان یکی از روش‌های هدایت توسعه شهری، در اوایل قرن بیستم در شهرسازی جهان مطرح شد. ضوابط و مقررات ناشی از منطقه‌بندی، علی‌رغم داشتن نتایج مثبت، پیامدهایی مانند: پراکنده‌رویی، تضعیف بافت کهن، افزایش سفرهای درون شهری و غیره را برای شهرها در پی‌داشت. در این میان فرم‌های مناسب توسعه و ارتباط فرم فضاهای عمومی و خصوصی به‌دلیل پرداختن بیش از حد به کاربری زمین کمتر مورد توجه قرار گرفته است. رویکرد کدهای فرم‌بنیاد1 در پی حل این مشکلات مطرح شد. تحقیق حاضر براساس هدف بیرونی تحقیق، کاربردی و براساس هدف درونی، توصیفی است. در این پژوهش برای نظم‌دهی و سازماندهی به منطقه مطالعاتی از روش پهنه‌بندی شهر- روستا استفاده شده است و همچنین برای جمع‌آوری اطلاعات لازم از مصاحبه، پرسش‌نامه، جلسات مشارکتی بهره برده شده است. با توجه به هدف تحقیق حاضر که بهره‌گیری از روش کدهای فرم‌بنیاد در تدوین ضوابط و مقررات لازم توسعه در ناحیه دو شهرداری شهر بابلسر است، ابتدا منطقه مورد مطالعه براساس معیارهای تعریف شده، به پهنه‌هایی تقسیم شدند، سپس با استفاده از تجزیه و تحلیل‌های انجام شده بر روی عناصر بزرگ مقیاس و کوچک مقیاس و همچنین بهره‌گیری از نتایج چشم‌انداز، ضوابط و مقررات ارائه شد. با توجه به نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل، در ناحیه دو شهر بابلسر براساس روش پهنه‌بندی شهر- روستا، سه پهنه T3 ,T4 ,T5 در نظر گرفته شده و براساس این پهنه‌ها، پلان ضوابط که تدقیق شده پلان توضیحی می‌باشد به همراه ضوابط و مقررات لازم ارائه شده است. نتایج تحقیق حاضر نشان‌دهنده تفاوت‌هایی مانند رفت وبرگشتی بودن فرآیند، تعیین چارچوب توسعه‌های آتی، مشارکت عمومی، توجه به هماهنگی با طرح‌های آتی، توجه به مقیاس انسانی، تفاوت در شیوه‌های کنترل و غیره میان روش‌های منطقه‌بندی سنتی و روش کدهای فرم‌بنیاد است.