تبیین الگوی تاثیر دینداری درونی بر تصمیم گیری اخلاقی در کسب و کار
نویسندگان
1 استادیار دانشکده مدیریت تهران
2 استادیار گروه مدیریت منابع انسانی؛ دانشکده مدیریت دانشگاه خوارزمی تهران
3 استاد گروه مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه خوارزمی تهران
4 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی تهران
doi
چکیده
هدف این مقاله، ارائه الگویی برای تبیین چگونگی تأثیر دینداری درونی بر تصمیمگیری اخلاقی در کسبوکار است. مجموعه تحقیقات کمّی به روش نظاممند جستجو و برمبنای معیارهای مشخص، انتخاب شدند. سپس با تحلیل و ترکیب این تحقیقات، نشان داده شده است که دینداری درونی هم بهصورت مستقیم، و هم از طریق تقویت متغیرهایی چون تکلیفمحوری و احساس گناه ناشی از رفتار غیراخلاقی و تضعیف متغیر اخلاق ماکیاولی، بر تصمیمگیری اخلاقی تأثیر مثبت میگذارد. نزدیک به 80 درصد تحقیقات کمّی، این تأثیر را مثبت و معنادار گزارش کرده و آن را در گروه مصرفکنندگان بیشتر از مدیران ارشد و متخصصان و در افراد خودشیفته، ثروتمندتر، بدطینت و چالشهای اخلاقی فعال، ضعیفتر دانستهاند. در پایان، پیشنهاد شده است تا در تحقیقات آتی بیشتر از روشهای طولی/ آزمایشی/ مداخلهای بهره گرفته شود، به ادیان غیرمسیحی بیشتر پرداخته شود و نیز از متغیرهایی چون عشق به پول، تعهد به بهبود اخلاقی و شدت اخلاقی ادراکشده، بهعنوان میانجی و از متغیرهایی چون نوع شغل، میزان رسمیت، نوع سازمان، فشار اجتماعی برای دینداری، تواناییهای شناختی و ایجاد فرصت برای رفتار غیراخلاقی نیز بهعنوان تعدیلکننده استفاده شود.
