سنجش پیادهمداری محلههای شهری با استفاده از شیوه واک اسکور، مورد مطالعاتی: محله پارک لاله و محله ایوانک
نویسندگان
1 کارشناس ارشد شهرسازی (برنامهریزی شهری)، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران.
2 استادیار شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران
doi
چکیده
امروزه موضوع پیادهمداری در دنیا از حالت شعار خارج شده است. پیادهمداری، با توجه به منافع زیستمحیطی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، ادراک محیطی و ارتقا ایمنی و امنیتی که دارد، به موضوعی کلیدی در مباحث شهرسازی تبدیل شده است. در یک محله پیادهمدار باید طراحی خیابانها و خانهها و نحوه استقرار تسهیلات و ارائه خدمات به گونهای باشد که بهطور طبیعی افراد را به تحرک جسمانی و اجتماعی در طول زندگی روزمره محلهای وادار کند. توجه به درک معیارهای تأثیرگذار از نظر ساکنین در سنجش میزان قابلیت پیادهمداری یک محله، از موضوعات مهمی است که باید مورد توجه قرار بگیرد. از اینرو پژوهش حاضر سعی کرده است پس از معرفی و بررسی برخی شیوههای مختلف برای سنجش میزان پیادهمداری در محلهها شهری، به معرفی شیوه آمریکایی واک اسکور میپردازد. واک اسکور با بررسی ویژگیهای کالبدی راه و نیز امتیازدهی به کاربریهای جاذب پیاده با در نظر گرفتن فاصله آنها از مبدأ، میزان پیادهمداری در یک مسیر مشخص را تعیین میکند. بهمنظور عینیشدن نتایج این شیوه، در این مقاله وضعیت پیادهمداری در دو محله از شهر تهران مورد سنجش و مقایسه قرار میگیرد. یکی از این محلهها، محله ایوانک در شهرک غرب با الگوی آمریکایی و دیگری محله پارک لاله در بافت محلهمحور در بخش میانی شهر میباشد. نتایج حاصله از سنجش پیادهمداری با استفاده از واک اسکور در این دو محله حاکی از آن است که امتیاز پیاده محله پارک لاله بالاتر از محله ایوانک میباشد و در نتیجه وضعیت پیادهمداری در محله پارک لاله به مراتب بهتر از محله ایوانک میباشد.
