گونه شناسی سیاست های مدیریت رشد شهری در مناطق شهربنیان
نویسندگان
1 استادیار شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
2 استاد شهرسازی، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استاد شهرسازی، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
موضوع رشد شهری و گونه های مختلف آن ب ههمراه سیاست های مدیریت و مهار آن ب هعنوان یک موضوع علی و فرادست، بسیاری از برنامه ها و طرح های شهری و منطقه ای را تحت تأثیر قرار می دهد. مقاله حاضر بر آن است تا به گونه شناسی سیاست های مدیریت و مهار رشد شهری در مناطق شهری بپردازد. برای این منظور دو بخش جهت رسیدن به اهدف مقاله تنظیم شده است. در بخش اول، ابتدا با تدقیق در ده مطالعه مهم و پراستناد در زمینه انواع گونه های رشد شهری، به ارائه مهم ترین گونه های رشد شهری در سه کلان مفهوم رشد شهری، گسترش شهری و پراکنده روئی شهری که به اشتباه در بسیاری از متون به جای هم به کار می روند، پرداخته شده است. بعد از شناسایی دوازده گونه رشد مربوطه، در بخش دوم به گونه شناسی سیاست های مدیریت و مهار رشد شهری در مناطق شهربنیان پرداخته شده و در نهایت بعد از ارائه گونه شناسی ویژه این مطالعه، به بررسی ارتباط گونه های رشد با سیاست های مهار پرداخته شده است. روش تحقیق در این مطالعه نیز روش تحقیق فراتحلیل می باشد. یافته های مطالعه نشان می دهد که مهم ترین سیاست های مدیریت و مهار رشد شهری را که در برخی متون از آن ها تحت عنوان ژئوپلتیک مدیریت رشد نیز یاد شده است، دوازده گونه اصلی مدیریت رشد تشکیل داده و عبارتند از: کمربند سبز شهری، مرزهای رشد شهری و منطقه ای، مرزهای خدمات شهری، مرزهای اعمال قدرت فرامرزی، طرح های جامع الزام آور، هزینه تأثیر توسعه و مقررات همزمانی، همکاری ها و توافقات درون محلی و برنامه ریزی اشتراکی، انتقال و خرید حقوق توسعه، مشوق های تراکمی و تهیه مسکن دربرگیرنده، مالیات ویژه و ابزارهای تأمین مالی، برنامه ساختمان های سبز و توسعه مبتنی بر حمل ونقل عمومی.
