استفاده از مدل ارزیابی اقتصادی بازا رمحور جهت حفاظت از باغات سنتی شهر قزوین با استفاده از رویکرد انتقال حق توسعه (TDR)
نویسندگان
1 استادیار شهرسازی، دانشکده عمران و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، قزوین، ایران.
2 دانشیار شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد شهرسازی، دانشکده عمران و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، قزوین، ایران.
doi
چکیده
افزایش جمعیت و تراکم در شهرها باعث تمایل توسعه گران برای استفاده بیش از پیش از اراضی شهری و در نتیجه فشار فزاینده به فضاهای باز و اراضی کشاورزی شده است. به دنبال راهکارهای عملیاتی و اجرایی برای حفاظت، دیدگاه های نوین در شهرسازی ارائه شده که رو کیردهای بازار محور از جمله این دیدگاه ها در دهه 90 است که منجر به تولید و ارائه ابزارهای کارامدی برای استفاده از ظرفیت های بازار در سیاست گذاری های شهری شده است. یکی از موفق ترین رویکرد های بازار محور در راستای حفاظت از فضاهای باز، انتقال حق توسعه است. انتقال حق توسعه در واقع به معنای حفاظت از زمین به وسیله انتقال حقوق توسعه از یک منطقه به منطقه ای دیگر است. در واقع این رویکرد به مالکین اجازه می دهد که حق توسعه را از قطعه مشخصی از ملکشان جدا کرده و به فروش برسانند و خریداران دیگر مالکان هستند که می خواهند تراکم زمین هایشان را افزایش دهند. شهر قزوین از جمله شهرهایی است که باغات وسیع میوه همچون حلقه ای سبز در پیوند با گذشته، بافت قدیمی شهر را در برگرفته و این باغات سنتی در حال حاضر در معرض تخریب هستند. روش تحقیق در این پژوهش روش تحلیلی است که با استفاده از داده های میدانی و بهره گیری از مدل های تحلیل ماتریسی و روش هزینه و فایده صورت گرفته است. شاخص های مورد نیاز برگرفته از تجارب جهانی اجرای پروژه های TDR انتخاب و با شرایط قزوین بومی سازی شده اند. نتایج نشان داد که ارزش افزوده حاصل از باغات سنتی به میزانی است که می توان در راستای حفاظت از آن ها مورد استفاده قرار گیرد. تحلیل سناریوها نیز نشان داد که هر چه میزان ارزش مازاد حق توسعه بیشتر باشد، امکان موفقیت روش انتقال حق توسعه بیشتر می شود.