بررسی وضعیت شاخص‌های آنتروپومتریک نوجوانان 18- 12 ساله شهر لار و تعیین ارتباط آن با میزان هوش هیجانی در سال 1401

نویسندگان

1 استادیار علوم تغذیه، گروه علوم تغذیه، دانشکده بهداشت، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران و کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده

2 کارشناس علوم تغذیه، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران

3 استایار آمار زیستی، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران و کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده

4 کارشناس علوم تغذیه، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران

5 کارشناس علوم تغذیه، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران

6 کارشناس ارشد علوم تغذیه، گروه علوم تغذیه، دانشکده بهداشت، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران

7 استادیار آموزش بهداشت و ارتقا سلامت، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران

doi
10.30468/jsums.2024.7762.3053
چکیده

زمینه و هدف: هوش هیجانی، به‌عنوان یک عامل تعیین‌کننده رفتارهای سلامتی می‌تواند بر شاخص‌های آنتروپومتریک تأثیرگذار باشد. نوجوانی یک دوره بحرانی و انتقالی رشد در زندگی انسان است. در این مرحله، فرد متحمل تحولات فیزیکی، روانی و عاطفی- اجتماعی می‌شود. هوش هیجانی از عواملی است که می‌تواند در برخورد با مشکلات نوجوانان تأثیرگذار باشد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین شاخص‌های آنتروپومتریک و هوش هیجانی در دانش‌آموزان سال تحصیلی 1401-1400 شهرستان لار می‌باشد. مواد و روش­ها: این پژوهش از نظر نوع و ماهیت یک مطالعه توصیفی- تحلیلی، مقطعی و از نظر هدف کاربردی است. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌های بین‌المللی فعالیت بدنی (IPAQ)، هوش هیجانی Shutte و دموگرافیک جمع‌آوری شد. از آزمون t مستقل، همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی برای مقایسه متغیرهای کمی، همبستگی آنها و بررسی تأثیر متغیرها بر متغیر پاسخ استفاده شد. جامعه آماری مطالعه شامل 177 نوجوان 18-12 ساله شهر لار است که به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با نرم‌افزار spss v.23 انجام شد. یافته­ها: شاخص‌های آنتروپومتریک نوجوانان بر اساس نتایج رگرسیون چندگانه با هوش هیجانی ارتباط معنی‌داری نداشت. تأثیر شاخص توده بدنی بر هوش هیجانی در هیچ سطحی از نظر آماری معنادار نبود (05/0>p) و هیچ رابطه معناداری بین سطح فعالیت بدنی و هوش هیجانی وجود نداشت (457/0 =p). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، هیچ رابطه معنادار و قوی بین هوش هیجانی و شاخص‌های آنتروپومتریک وجود نداشت.