تاثیر پیشتیمار سالیسیلیکاسید و نیتریکاکسید بر کاهش سمیت نانوذرات روی در گیاه فلومیس Phlomis tuberosa
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22108/ijpb.2023.136672.1310چکیده
در پژوهش حاضر، اثر سالیسیلیکاسید و نیتروپروسایدسدیم بر میزان سمیت نانوذرات اکسیدروی (ZnONPs) و سولفاتروی (ZnSO 4 ) در فلومیس ( Phlomis tuberosa ) بررسی شد. آزمایش حاضر در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار بهشکل کشت گلدانی در بستر پرلیت انجام شد. پس از 21 روز تیمار، گیاهان برداشت و شاخصهای کلروفیل کل، کاروتنوئید، فنول کل، فلاونوئید، فعالیت آنزیم فنیلآلانینآمونیالیاز، کاتالاز، سوپراکسیددیسموتاز و آسکورباتپراکسیداز اندازهگیری شدند. نتایج تجزیه واریانس دادهها در آزمایشگاه نشان دادند اِعمال 1000 میلیگرمدرلیتر نانوذرات اکسیدروی یا سولفات روی میتواند سمیت بیشتری ایجاد کند. اثر متقابل پیشتیمارهای سالیسیلیکاسید و نیتروپروساید سدیم بر نانوذرات اکسیدروی در گیاهچههای فلومیس معنادار بود و پیشتیمار سالیسیلیکاسید مقدار پرولین در تیمار نانوذرات اکسیدروی را افزایش داد. افزایش آنتیاکسیدانهای فنول تحتتأثیر نانوذرات اکسیدروی و سولفاتروی معنادار و با افزایش فعالیت آنزیم فنیلآلانینآمونیالیاز همراه بود. پیشتیمار سالیسیلیکاسید در گیاه فلومیس در مقایسه با ترکیب سالیسیلیکاسید و نیتریکاکسید بیشترین تأثیر را نشان داد. هدف پژوهش حاضر، بررسی روشهای جدید افزایش آستانۀ تحمل گیاه فلومیس به سمیت نانوذرات اکسیدروی و سولفاتروی بود.