سنخشناسی مواجهه خانواده ایرانی با بحران کرونا
نویسندگان
1 استادیار گروه جامعهشناسی دانشکده ادبیات و علومانسانی دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/ijsp.2020.79200چکیده
هدف پژوهش حاضر سنخشناسی نحوۀ مقابله خانوادههای ایرانی با بحران کروناست. روش این تحقیق روش کیفی است و با استفاده از تکنیک مصاحبۀ عمیق با 14 شرکتکننده صورت گرفته است. براساس تفاوت در الگوی ارتباطی خانواده، سازماندهی کنش افراد و با توجه به نحوۀ مواجهۀ آنان با بحران کرونا، خانوادهها در 3 دسته تقسیمبندی شدند. این دستهبندی شامل: خانوادههای رضایتمدار یا توافقکننده، خانوادههای سهلانگار (بهحال خود واگذارنده) و خانوادههای محافظتی است. مهمترین تفاوت این خانوادهها در نحوۀ مدیریت روابط خانوادگی است، در خانوادههای رضایتمدار، به دلیل افزایش میزان گفتوگو که منجر به شناخت بیشتر اعضای خانواده از یکدیگر شده الگوهای رفتاری پیشین در بین اعضا در این دوران اصلاح میشود، اما در خانوادههای سهلانگار، به دلیل ضعف شناخت اعضا از یکدیگر، فقدان فضای گفتوگو و بحرانهای ناشی از مسئلۀ کرونا، تنش در میان افراد افزایش پیدا میکند. اما مهمترین ویژگی در خانوادههای نوع سوم پیشبینیناپذیر بودن است که تلفیقی از دو گروه پیشین است.
