بهبود ویژگی‌های مورفولوژیک، بیوشیمیایی و پس از برداشت گل ژربرا(Gerbera jamesonii ‘Dune’) با کاربرد اسید‌هیومیک و قارچ میکوریز

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه آزاد اسلامی

3 دانشگاه تهران

doi
10.22108/ijpb.2023.135151.1296
چکیده

به‌منظور بررسی اثر اسید‌هیومیک و قارچ میکوریز روی گل بریدنی ژربرا رقم دانی (Dune)، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور و سه تکرار در شرایط کشت هیدروپونیک اجرا شد. فاکتور اول: اسید‌هیومیک در 4 غلظت صفر (شاهد)، 500، 1000 و 2000 میلی‌گرم بر لیتر به‌صورت کاربرد در محیط کشت هیدروپونیک و فاکتور دوم: دو سطح قارچ میکوریز (بدون میکوریز و میکوریزدار) به‌صورت تلقیح ریشه اجرا شد. شاخص‌هایی مانند طول و سطح برگ، حجم ریشه، وزن ‌تر و خشک گل، عمر گلجایی، میزان کلروفیل a، b و کل، قند محلول و برخی صفات پس از برداشت مانند نشت یونی و میزان مالون‌دی‌آلدئید گلبرگ اندازه‌گیری شدند. نتایج به‌دست آمده نشان دادند که اسید‌هیومیک و قارچ میکوریز باعث بهبود ویژگی‌های موفولوژیک و بیوشیمایی گل ژربرا شدند. با کاربرد همزمان اسیدهیومیک در غلظت 1000 میلی‌گرم در لیتر و قارچ میکوریز، طول برگ و حجم ریشه، وزن‌تر و خشک گل و عمر گلجایی به‌طور تقریبی افزایش دو برابری نسبت به شاهد نشان دادند. کاربرد اسید‌هیومیک و قارچ میکوریز، میزان کلروفیل کل و قند محلول را به‌طور قابل ملاحظه‌ای افزایش و نشت یونی و مالون‌دی‌آلدئید را کاهش داد.