اثر تیمارهای مختلف بر افزایش عمر گلجایی گل شاخه بریده لیزیانتوس (Eustoma grandiflorum)
نویسندگان
1 دانشگاه اصفهان
2 دانشگاه صنعتی امیرکبیر
3 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22108/ijpb.2022.130564.1260چکیده
لیزیانتوس (. Eustoma grandiflorum Raf. shinn) یکی از مهمترین و بازارپسندترین گلهای شاخه بریده در جهان است که عمر گلجایی نسبتاً کوتاه، بازارپسندی آن را تا حدی کاهش داده است. هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی تأثیرات عصاره پوستلیمو، ژل کتیرا، تیمار آب گرم و انواع آب در افزایش عمرگلجایی و بهبود ویژگیهای کیفی گل شاخه بریده لیزیانتوس است. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با 25 تیمار شامل سه غلظت عصاره پوستلیمو (15، 25 و50 پیپیام) با سه حلال شامل آب مقطر، اتانول و متانول، ژل کتیرا در سه سطح (1، 5/2 و 5 درصد) با دو روش کوتاهمدت و دائم، آب گرم در دو دمای 35 و 45 درجه سانتیگراد هر کدام به مدت 2، 5 و 10دقیقه، آب شهری، آب مقطر استریل، آب مقطر غیراستریل و شاهد (آب دوبار تقطیر)، هر کدام با سه تکرار انجام شد. بر اساس نتایج، بیشترین عمرگلجایی (66/13 روز) در تیمار عصاره آب مقطر پوستلیمو با غلظتهای 25 و 50 پیپیام به دست آمد. کمترین میزان باکتری انتهای ساقه در تیمارهای آب مقطر استریل، آب شهری، عصاره آب مقطر پوستلیمو با غلظت 50 پیپیام، آب گرم 35 درجه بهمدت 10 دقیقه و کتیرا کوتاه مدت (5/2 درصد) مشاهده شد. بیشترین محتوای آب نسبی گلبرگ در تیمار کتیرا (دائم) غلظت 5/2 و 5 درصد و عصاره متانولی پوستلیمو با غلظت 25 پیپیام حاصل شد. بیشترین میزان فعالیت آنزیم کاتالاز و پراکسیداز در تیمار کتیرا دائم 1 درصد به دست آمد. بهطورکلی، استفاده از ژل کتیرا بهصورت کوتاه مدت، عصارههای آب مقطر و اتانولی و نیز آب گرم به افزایش عمر گلجایی منجر شد، اما استفاده از عصاره متانولی پوستلیمو در محلول گلجایی توصیه نمیشود.