انتظارات طراحان شهری از متخصصین و فناوران الکترونیک، کامپیوتر و IT
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده ی معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
2 استاد طراحی شهری، دانشکده ی معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشکده ی معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
doi
چکیده
طراحی شهری به شیوه های مختلف در ارتقاء کیفیات محیطی، به ویژه در زیباسازی عرصه های باز همگانی تلاش می کند؛ استفاده از روشنایی و نورپردازی یکی از شیوه های زیباسازی عرصه های همگانی است. فناوری نور و الکترونیک علاوه بر اینکه به یاری طراحی شهری می آید، در حوزه های دیگری شامل مدیریت ترافیک، تجارت، ارتباطات جمعی، رویدادهاو مناسک فرهنگی اجتماعی و نظیر این ها نیز نقش به سزایی ایفا می کند. برای مثال چراغ های راهنمائی و رانندگی، تابلوها، اعلانات تجاری و نورافشانی ها و مدیریت تجهیزات ارتباطات اطلاعاتی فناوری خاصی هستند که از فناوری نور و الکترونیک سود جسته و بر منظر شهرها تأثیر می گذارند. علیرغم پیشرفت گسترده فناوری های یاد شده چراغ هایراهنمایی و رانندگی، تابلوها، اعلانات تجاری و تجهیزات فناوری اطلاعات به طور گسترده ای موجبات مخدوش شدن عرصه های همگانی به لحاظ بصری را فراهم آورده اند. طراحی شهری انتظار دارد که در تداوم انقلاب فناوری اطلاعات و ارتباطات خدشه های یاد شده تعدیل شده و زیبایی شهرها ارتقاء پیدا کند. بر مبنای مطالعات انجام شده در زمینه تحولات دانش و فناوری الکترونیک، ICT، IT و نظیر این ها به نظر می رسد که بتوان برخی از تجهیزات تابنده بر منظر وبه ویژه نماهای شهری نظیر تابلوها، چراغ های راهنمایی، چراغ های نورافشانی و نظیر آن را با تجهیزات نورپردازی دیگری جایگزین نمود. چنانچه بتوان حساسیت متخصصین و پژوهشگران الکترونیک، ICT، IT را به زیباشناسی شهری به ویژه در حوزه منظر شهری و هنجارهای مرتبط فعال و تحریک نمود، امکان دستیابی به تجهیزاتی که مخدوش ساختن منظر قلمروهای همگانی را به حداقل برساند، مقدور خواهد نمود. در نتیجه زیباسازی شهر با حذف عناصر مکانیکی خدشه گذار بر منظر تعدیل شده و زیبایی شهر به طور عام ارتقاء پیدا می کند. تحقیق پیش رو تلاشی است برای دستیابی به این انتظار که از یک طرف بر رشد تکنولوژی در حوزه نورپردازی کمک م یکند و از طرف دیگر خدشه های منظری را به حداقل ممکن کاهش می دهد.
