نقش نورپردازی در حضورپذیری کودکان در پارک های شهری؛ نمونه موردی: زمین بازی کودکان پارک فدک تهران
نویسندگان
1 پژوهشگر دوره دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، پردیس شماره 2، تهران، ایران.
2 پژوهشگر دوره دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران و مدرس گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، پردیس شماره 2.
3 استاد طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
چکیده
یکی از مباحث مطرح در شهرسازی معاصر، شهر دوستدار کودک می باشد که در آن ویژگی های کودک و نیازهای آن در نظر گرفته می شود. حضور کودکان در عرصه های همگانی اهمیت بسیاری دارد و موجب اجتماع پذیری آنها خواهد شد. نورپردازی یکی از عواملی است که امکان تداوم حضور کودکان را در عرصه های همگانی امکان پذیر می سازد. نورپردازی بهتر، امنیت بیشتر و لذت از بازی و به تبع آن حضورپذیری گسترده تر کودکان را به دنبال خواهد داشت. حضور بیشتر آن ها در عرصه های همگانی موجبات اجتماع پذیری را تسهیل می کند که خود زمینه ی مناسبی برای حضور کودکان امروز در سازندگی فردای کشور می شود. این مقاله با هدف درک شرایط زمین بازی کودکان در داخل پارک های شهری در ارتباط با نورپردازی و راهکاریابی برای حل مسائل احتمالی تدوین شده است. در پژوهش فوق از شیوه ی مطالعات اسنادی، مشاهده و مصاحبه با کودکان و والدین آن ها برای درک رابطه ی بین حضور کودکان در عرصه های همگانی و نورپردازی با مورد کاوی پارک فدک تهران استفاده شده است. با بررسی های میدانی انجام شده می توان نتیجه گیری کرد که نورپردازی مناسب می تواند باعث ارتقاء حس امنیت در کودکان و والدین آن ها شود و بالتبع حضور، حضورپذیری و اجتماع پذیری آن ها افزایش یابد.
