تعیین تراکم ساختمانی بهینه در محلات حاشیه نشین با ملاحظات اجتماعی- فرهنگی، مطالعه موردی: خاک سفید تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه شهرسازی، مؤسسه آموزش عالی دانش پژوهان، اصفهان، ایران
3 استاد شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
چکیده
تعیین تراکم ساختمانی بدون توجه به مسائل فرهنگی و اجتماعی جامعه و فقط ب هصورت تقلیدی مطلق از غرب، نمی تواند راه حل مناسبی برای مشکل مسکن باشد. از این رو ضروریست تا با شناخت مشک لهای ایجاد شده و یافتن عوامل اثرگذار در آن، تراکم ساختمانی را با ویژگی های اجتماعی و فرهنگی محله ها متناسب کرده و از این طریق در راستای بهبود شرایط زندگی گام برداشت. بر این اساس در تحقیق حاضر با علم و آگاهی از تعدد عوامل تأثیرگذار بر تعیین تراکم ساختمانی، ب هدلیل محدودی تهای تحقیق، تنها معیارهای اجتماعی- فرهنگی مؤثر بر این مقوله را در محله خاک سفید که از جمله سکونتگا ههای غیررسمی شهر تهران می باشد، بررسی کرده و با یک تحلیل آستانه ای، بیشینه تراکم ممکن را برای هر کدام از بلوک های محله مورد نظر محاسبه م یگردد. روش تحقیق این مطالعه به توصیفی- تحلیلی و از نوع نمونه موردی (محله خاک سفید) است و برای جم عآوری داده ها، از روش کتابخانه ای و میدانی، و برای تحلیل آ نها از سیستم اطلاعات جغرافیایی(GIS) و بکارگیری نرم افزار expert choice کمک گرفته شده است. نتایج حاکی از آن است که بیشترین قابلیت به لحاظ اجتماعی- فرهنگی جهت افزایش تراکم ساختمانی متعلق به بلوک 14 در جنوب میدان نواب صفوی و ک مترین قابلیت متعلق به بلوک 10 در جنوب پارک گلشن می باشد.
