کنش مسئولانه در فرایند جامعه‌پذیری زیست‌محیطی

نویسندگان

1 استادیارجامعه‌شناسی دانشگاه یاسوج

2 دانشیارجامعه‌شناسی دانشگاه یاسوج

3 کارشناس ارشد جامعه‌شناسی دانشگاه یاسوج

doi
10.22059/ijsp.2020.79238
چکیده

در این تحقیق وضعیت و فرایند رفتار مسئولانۀ زیست­محیطی مورد بررسی قرار گرفت. با استفاده از روش پیمایش، داده­های مورد نیاز تحقیق از تعداد 400 نفر نمونه از بین جامعۀ آماری پژوهش که شامل شهروندان بالای 18 سال شهر یاسوج بودند به روش نمونه­گیری تصادفی جمع‌آوری شد. تحلیل یافته­های توصیفی پژوهش نشان داد، میزان مسئولیت­پذیری شهروندان شهر یاسوج نسبت به محیط­زیست در حد متوسط بود. در بخش یافته­های استنباطی، رابطۀ مسئولیت­پذیری زیست­محیطی، به­عنوان متغیر وابسته، با سایر متغیرها (جامعه­پذیر­ی زیست‌محیطی دین‌داری و آگاهی زیست­محیطی)، به‌عنوان متغیر مستقل، مورد سنجش قرار داده شد. نتایج نشان داد بین متغیرهای  جامعه‌پذیری، آگاهی زیست­محیطی و دین‌داری با متغیر وابسته (مسئولیت­پذیری زیست­محیطی) رابطۀ معنادار وجود دارد. به‌این‌صورت که هرچه افراد از آگاهی زیست­محیطی بیشتر و جامعه­پذیری و دین‌داری قوی‌تری برخوردار باشند، نسبت به محیط­زیست مواجهۀ مسئولانه­تری داشتند. نتایج همچنین نشان داد با افزایش سن و تحصیلات پاسخگویان، میزان مسئولیت­پذیری آنها افزایش می­یابد. از نظر جنسیت نیز تفاوت معناداری بین زنان و مردان مشاهده شد، به‌این‌صورت که زنان مسئولیت­پذیری زیست­محیطی بیشتری نسبت به مردان نشان دادند. در تحلیل نهایی، به این نکته اشاره شد که تغییر رفتار شهروندان و شکل دادن رفتار مسئولانه مستلزم قرار دادن این شکل از رفتار ذیل فرایند جامعه‌پذیری و توجه نهادهای جامعه­پذیری به این بعد از رفتار شهروندان است. نهادهای جامعه­پذیری با درک اهمیت نقش محیط­­زیست در زندگی انسان، می­توانند با برنامه‌ریزی و تولید محتوای مناسب مرتبط با محیط­زیست، نقش تعیین‌کننده­ای در شکل­گیری رفتار مسئولانۀ شهروندان نسبت به محیط­زیست ایفا نمایند.