تاثیر آبسیزیک اسید بر تنش اکسیداتیو در کشتهای ساقه بادرنجبویه (Melissa officinalis)
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22108/ijpb.2019.116201.1147چکیده
پاسخهای گیاهان به الیسیتورها نتیجه یک سری از تغییرات متوالی تنظیم شده در میزان هورمونها و یا گونههای اکسیژن واکنشی (ROS) است. در این تحقیق، شاخص رشد، میزان کلروفیلها و کاروتنوئید، میزان H2O2، میزان پراکسیداسیون لیپیدی غشا، فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان (کاتالاز، گایاکول پراکسیداز، آسکوربات پراکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز) و میزان پرولین در کشتهای ساقهM. officinalis که تحت تیمار الیسیتور آبسیزیک اسید بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. محیط کشت ساقههای M. officinalis به وسیله غلظتهای متفاوت آبسیزیک اسید (0، 5، 25، 50 و 100 میکرومولار) تغذیه شدند. و پس از گذشت 7 و 14 روز از تیمار، شاخصهای مورد نظر اندازهگیری شدند. شاخص رشد نمونههای تحت تیمار در تمام غلظتهای آبسیزیک اسید نسبت به نمونه شاهد کاهش نشان داد. میزان کلروفیل a، b و کل نیز در تمام غلظتهای ABA نسبت به نمونه شاهد کاهش یافت. میزان کاروتنوئید در غلظتهای 25 و 100 میکرومولار آبسیزیک اسید نسبت به شاهد افزایش نشان داد. الیسیتور ABA باعث افزایش میزان H2O2 در تمام غلظتهای آبسیزیک اسید نسبت به نمونه شاهد شد. از میان آنزیمهای آنتی اکسیدان اندازهگیری شده، فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز و SOD در تمام غلظتها افزایش یافت. میزان پراکسیداسیون لیپید غشا تنها در غلظت 100 میکرومولار ABA نسبت به شاهد افزایش یافت. میزان پرولین در تمامی غلظتها، به جز در غلظت 5 میکرومولار آبسیزیک اسید نسبت به شاهد افزایش نشان داد. بنابراین به نظر میرسد که آبسیزیک اسید به عنوان یک مولکول انتقال پیام نقش مهمی در تولید پراکسید هیدروژن و تولید آنزیمهای آنتی اکسیدان کاتالاز و پراکسیدازها در ساقههای کشت شده بادرنجبویه داشته است.