اثر تعدیلکننده تعارض نقش، تعارض کار- خانواده،اعتماد و عدالت سازمانی ادراکشده در تأثیرگذاریفرسودگی شغلی بر بدبینی سازمانی
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی نقش متغیرهای تعدیلکننده در اثرگذاری فرسودگی شغلی بر بدبینی سازمانی پرستاران انجام شده است. تحقیق حاضر بهلحاظ روش، یک تحقیق توصیفی و پیمایشی و بهلحاظ هدف، تحقیقی کاربردی است. پرستاران مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) جامعه آماری تحقیق را تشکیل میدهند که نمونهای 120 نفره از آنها بهطور تصادفی برای مشارکت در این تحقیق انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل پرسشنامههای فرسودگی شغلی مسلچ و جکسون، بدبینی سازمانی دین و همکاران، تعارض نقش ریزو و همکاران، تعارض کار- خانواده کوپلمن، عدالت ادراکشده تسوی و همکاران و اعتماد پیرس و همکاران بود که توسط اعضای نمونه تحقیق تکمیل شدند. دادهها براساس روش مدلیابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزار AMOS تحلیل شد. نتایج نشان داد با افزایش سطح فرسودگی شغلی، میزان بدبینی سازمانی پرستاران نیز افزایش مییابد. همچنین تعارض نقش و تعارض کار- خانواده، اثر تعدیلکننده افزایشی بر رابطه فوق دارند. یافتههای تحقیق نقش تعدیلکنندگی اعتماد و عدالت ادراکشده را تأیید نکرد. استفاده از فنون کاهش فرسودگی شغلی و پیشگیری از آن میتواند پیامدهای مخرب آن ازجمله بدبینی سازمانی را کاهش دهد. تلاش برای برطرفساختن تعارض نقش و تعارض کار- خانواده در پرستاران نیز میتواند به کاهش پیامدهای فرسودگی شغلی کمک نماید.
