تأثیر نانواکسید آهن در عملکرد، شاخص‌های فلورسانس کلروفیل و برخی صفات فیزیولوژیک گندم (Triticum aestivum L.) در شرایط دیم و آبیاری تکمیلی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه تهران

3 دانشگاه آزاد اسلامی

4

doi
10.22108/ijpb.2018.110895.1098
چکیده

برای بررسی تأثیر نانواکسید آهن بر عملکرد، شاخص‌های فلورسانس کلروفیل و برخی صفات فیزیولوژیک گندم ( Triticum aestivum L.) در شرایط دیم و آبیاری تکمیلی، آزمایشی در سال 1395 به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح پایة بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی اردبیل انجام شد. عوامل بررسی‌شده عبارتند از 1- آبیاری به سه شکل آبیاری تکمیلی در مرحلة آبستنی یا چکمه‌دهی، آبیاری تکمیلی در مرحلة خوشه‌دهی و کشت بدون آبیاری یا کشت دیم و 2- کاربرد نانواکسید آهن در چهار غلظت بدون کاربرد نانواکسید آهن (شاهد) و محلول‌پاشی 3/0، 6/0 و 9/0 گرم بر لیتر نانواکسید آهن بود. مقایسة میانگین‌ها نشان داد کاربرد 9/0 گرم بر لیتر نانواکسید آهن و آبیاری تکمیلی در مرحلة چکمه‌دهی؛ فلورسانس بیشینه (F m )، فلورسانس متغیر (F v )، محتوای کلروفیل، درصد نیتروژن، محتوای آب نسبی برگ و عملکرد دانه را در مقایسه با به‌کارنبردن نانواکسید آهن در شرایط دیم افزایش داد. شرایط دیم، هدایت الکتریکی و فلورسانس حداقل (F 0 ) را افزایش داد. محلول‌پاشی 9/0 گرم بر لیتر نانواکسید آهن و آبیاری تکمیلی در مرحلة چکمه‌دهی افزایش 43/38 درصدی عملکرد دانه را نسبت به شرایط دیم بدون تیمار محلول‌پاشی موجب شد.