تحلیل ساختاری پیشرانهای توسعه منطقهای (مطالعه موردی: استان چهارمحال و بختیاری)
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22054/urdp.2023.69285.1467چکیده
چکیده شناخت دلایل و عوامل مؤثر بر توسعهیافتگی و توسعهنیافتگی یکی از مهمترین موضوعات مطالعات اجتماعی و اقتصادی در نیمقرن اخیر میباشد. توسعه منطقهای بهعنوان یکی از پیشنیازهای توسعهیافتگی بر جنبههای گوناگون توسعه جهت دستیابی به توازن و تعادل منطقهای، کاهش نابرابریهای زیرساختی، تعدیل شکافهای ساختاری و سرزمینی تأکید مینماید. چنین الگویی از توسعه علاوه بر اینکه به لحاظ مدیریت بهینه منابع و توان بهرهگیری از ظرفیتهای منطقهای بسیار کارآمد است، باهدف کاهش یا حذف تفاوتهای بین منطقهای و درونمنطقهای، انتظام مکانی - فضایی فعالیتهای اقتصادی - اجتماعی و ساختاری را نیز بر اساس ظرفیتهای محلی مناطق ساماندهی میکند. پژوهش حاضر باهدف تحلیل ساختاری پیشرانهای مؤثر بر توسعه منطقهای در استان چهارمحال و بختیاری صورت گرفته است. رویکرد حاکم بر این پژوهش کاربردی - نظری و از حیث ماهیت و روش، توصیفی - تحلیلی و پیمایشی میباشد. گردآوری دادهها و اطلاعات، بهوسیله مطالعه منابع کتابخانهای - اسنادی و برداشتهای میدانی (مصاحبه و پرسشنامه) صورت گرفت. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از مدلهای کمی و نرمافزاری (روش تحلیل اثرات متقابل و نرمافزار میکمک) تعداد (20) عامل، بهعنوان پیشرانهای کلیدی مؤثر بر توسعه منطقهای در استان چهارمحال و بختیاری، استخراج و انتخاب گردید.
