فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شهرسازی دوران مدرن در برنامه‌ریزی جهت تعیین میزان و نحوه استفاده از اراضی شهری متبلور شده است و در قرن گذشته این فعالیت سیر تحول پر فراز و نشیبی را از سر گذرانده است. امروزه شهرسازان تلاش دارند تا با تکیه بر انگاره‌هایی چون نوشهرسازی و توسعه پایدار به گونه‌ای کاربری زمین شهری دست یابند تا از طریق آن شهرهایی مطلوب و زیست‌پذیر داشته باشد. چالش‌های مبنائی موجود بر سر راه نظریه‌پردازان و متخصصین باعث شده تا پژوهش در این موضوع روندی مستمر داشته باشد. اگر چه سابقه برنامه‌ریزی در ایران طولانی است لیکن اقدامات انجام گرفته و طرح‌های تهیه شده در قالب انگاره‌های اولیه برنامه‌های کاربری زمین و آن هم در اشکالی پر نقص هم از نظر تهیه و هم از نظر اجرا بوده است. اصلاح این روند ضرورتی است که باید با توجه به واقعیت‌های موجود در حرفه شهرسازی و مدیریت شهری صورت پذیرد. در عین حال از تجربیات و نظریات شهرسازی مطرح در جهان بهره‌مند باشد. مقاله حاضر بخشی از مبانی نظری و روش پیشنهادی در این رابطه است که بر اساس پژوهش تفصیلی صورت گرفته، ارائه می‌گردد. اتخاذ رویکردی ترکیبی و فرآیندی گام به گام که به تدوین الگویی تحت عنوان محدوده‌های همگن عملکردی در شهرها می‌انجامید و جهت ارتقاء توان مدیریتی در برنامه‌ریزی کاربری زمین بر اساس بانک‌های اطلاعاتی کارآمد و هدفمند قادر خواهد بود تا گامی اولیه و موثر را در اصلاح برنامه‌های کاربری اراضی به لحاظ معیارهای اجتماعی و فرهنگی بردارد؛ در این نوشتار مورد بحث قرار خواهد گرفت.