جوامع محلی، موتور سبز توسعه: راهبردهای مشارکت در زراعت-چوب در استان خوزستان

نویسندگان

1 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکدة مهندسی زراعی و عمران روستایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

2 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکدة مهندسی زراعی و عمران روستایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

doi
10.22059/jne.2026.405432.2857
چکیده

این پژوهش با هدف کلی، تدوین راهبردهای توسعة مشارکت جوامع محلی در زراعت–چوب در استان خوزستان انجام شد. در این پژوهش ابتدا با از استفاده مطالعات تحلیلی و ادبیات موضوع به بررسی نقاط چهارگانة SWOT یعنی قوت، ضعف، فرصت و تهدید پرداخته شد و سپس این نقاط با استفاده از تکنیک AHP اولویت‏بندی شدند. جامعة آماری پژوهش شامل کارشناسان آگاه و متخصصان موضوع در سازمان‏های ذی‌ربط بودند که به‏ طور هدفمند برای مطالعه انتخاب شدند. برای پردازش اطلاعات از طریق تکنیک SWOT-AHP و با استفاده از نرم‏افزار Expert Choice‌ انجام شد. یافته‏های پژوهش نشان داد که در ارزیابی معیارها، نقاط تهدید، ضعف، قوت و فرصت اولویت‏ های اول تا چهارم را به‌خود اختصاص داده ‏اند که نشان‌دهندة غالب بودن فضای مخاطره‏ آمیز بر فضای مفید است. علاوه بر این، نتایج نشان داد که در میان نقاط قوت نقطه «نیاز کمتر به فعالیت‏های زراعی پیچیده و پر زحمت»، نقاط ضعف «نبود تشکل‏ها و NGOsهای فعالی در منطقه»، نقاط فرصت «تأکید دولت بر توسعة زراعت–چوب و افزایش سطح سرانة جنگل» و نقاط تهدید «ناکارآمدی قوانین و مقرارت در زمینة توسعة زراعت–چوب» مهم‏ترین نقاط هستند. در اولویت‏بندی نواحی استراتژیک نتایج نشان داد که راهبرد اول WT یعنی راهبرد دفاعی (حداقل–حداقل)، راهبرد دوم ST یعنی راهبرد اقتضایی (حداکثر–حداقل)، راهبرد سوم WO یعنی راهبرد انطباقی (راهبرد حداقل–حداکثر) و در نهایت آخرین راهبرد در موضوع مورد بررسی راهبرد SO یعنی راهبرد تهاجمی (حداکثر–حداکثر) است.

کلیدواژه‌ها