پاسخهای فیزیولوژیک و بیوشیمیایی گیاه چای ترش (Hibiscus sabdariffa) به تنش خشکی در حضور هورمون سالیسیلیک اسید
نویسندگان
1
2 دانشگاه بین المللی امام خمینی
3
doi
10.22108/ijpb.2017.100883.1002چکیده
سالیسیلیک اسید یکی از مولکولهای سیگنال مهم تعدیلکنندة پاسخهای گیاهان در برابر تنشهای محیطی است. در پژوهش حاضر، تاثیر بهکار بردن سالیسیلیک اسید بهصورت محلولپاشی روی برگهای گیاهچههای چای ترش ( Hibiscus sabdariffa L.) در میزان رشد، محتوای نسبی آب برگها، میزان رنگیزههای فتوسنتزی، میزان پروتئینها و تجمع قندهای محلول و نشاسته در پاسخ به تنش خشکی بررسی شده است. گیاهچههای H. sabdariffa در قالب طرح فاکتوریل، در فواصل زمانی 5 روزه و بهمدت 20 روز در معرض پتانسیلهای اسمزی صفر، 05/0-، 1/0-، 5/0-، 75/0- و 1- مگاپاسکال با غلظتهای صفر و 500 میکرومولار سالیسیلیک اسید قرار گرفتند. میزان رشد ریشهها و بخشهای هوایی، محتوای نسبی آب و میزان رنگیزههای فتوسنتزی شامل کلروفیلها و کاروتنوئید و همچنین غلظت نشاسته و قندهای غیراحیایی در تنش خشکی بهشدت کاهش پیدا کردند. تیمار با سالیسیلیک اسید ممانعت از کاهش رشد و بهبود محتوای نسبی آب برگ را در مقایسه با گیاهان شاهد سبب میشود. تنش خشکی در حضور سالیسیلیک اسید، غلظت پروتئین را زیاد تغییر نمیدهد؛ در حالیکه کاهش شدید میزان قندهای غیراحیایی و نشاسته را در برگها و تجمع قندهای احیایی را سبب میشود. این نتایج نشان میدهد که به کار بردن سالیسیلیک اسید روی برگها در تنش خشکی میتواند آثار زیانبار این تنش را با کاهش اتلاف آب و افزایش قندهای محلول احیایی و در نتیجه، حفظ فشار تورژسانس سلولها برطرف کند.